EK Agility Junioren in Monza Italië van 4 t/m 6 Juli 2008

Wie deden er allemaal mee:

Junioren van 15 t/m 18 jaar:

Remko met Sianne en Frida

Monica met Fame

Axel met Dyba en Duke

Jelle met Gino

Cadetten t/m 14 jaar:

Wessel met Elroy

Sven met Jill

Bas met Schira

Sander met Uilleam en Vavite

Marloes met Feetje en Fly

Kyandro met Tijo

Ik, Ranu met Cuzo en Cap

Vertrek.

Wij vertrokken woensdagavond om 8 uur, en stonden meteen in de file, omdat er een groot ongeluk was gebeurd.

Daarom zijn we via Nijmegen naar Duitsland gereden.

Toen we eindelijk in Duitsland waren was er verschrikkelijk veel regen en heel veel wegopbrekingen.

We kwamen donderdagmorgen om 6 uur aan in Zwitserland.

‘s nachts hebben we 3 uurtjes geslapen in de auto, omdat mijn ouders zo moe waren.

Toen we in Zwitserland kwamen keken we onze ogen uit naar de mooie bergen, maar we werden helemaal gek van alle die tunnels.

Toen we eindelijk door de langste tunnel waren geweest de Gotthardtunnel (van ongeveer 17km) moesten we nog een klein stukje tot de grens van Italië.

De tunnels waren daar behoorlijk smerig.

We moesten nog best een stukje van de snelweg af om in Monza te komen.

Aankomst.

Daar kwamen we aan op de camping bij een chagrijnige oude vrouw, die geen woord over de grens sprak alleen maar Italiaans.

Die vroeg ons naar onze reservering, die we niet gehad hadden omdat Adrie van de Bosch het voor ons allen geregeld had.

Daarna nam een ander meisje het maar van haar over, die 2 woorden Engels sprak.

Toen we eindelijk doorhadden wat ze bedoelde, mochten we naar onze plek toe, KAMP HOLLAND.

Daar hadden zich inmiddels onze coaches, Peggy van Ginneken met familie, Manon Proost ook met familie en Hein van Bommel met zoon Axel al geïnstalleerd.

Hier hebben we onze 1, 2, 3 tent uitgegooid. En onze spullen neergezet.

Toen iedereen er eindelijk was kregen we de planning te horen van die dag:

Rond half 6 hadden we een veterinaire keuring.

En om 18.00 uur een training van 15 minuten.

Toen we met zijn allen naar de veterinaire keuring gingen was de organisatie niet zo slim geweest om te zeggen dat we een paspoort mee moesten nemen, waardoor we terug naar de camping moesten om de paspoorten op te halen.

Hierdoor was er niet veel tijd over om te trainen. Daar kregen we ook onze loopnummers.

Er waren 2 stukjes parcours neergezet, een klein vast parcourtje en een kleine jumping.

Voor elk stukje hadden we ongeveer 8 minuten, die werd bijgehouden door een soort keurmeester.

Alleen zijn minuten gingen iets sneller om dan die van ons waardoor iedereen maar 1 keer een rondje kon lopen.

Toen we allemaal klaar waren met trainen gingen we gezellig met z`n allen naar een Spaans restaurant om, lees goed, Italiaanse pizza’s te eten.

`s Avonds zaten we gezellig met z`n allen in een kring te praten (het leek wel een kippenhok.) Om 00.00 uur zijn we lekker gaan slapen, want de wekker ging om 7 uur weer.

De volgende dag moesten we om 8 uur klaar staan, in onze (van Bommeltenues) Hein nog bedankt voor de mooie tenues.

De volgende morgen was er een openingsceremonie, ieder land dat meedeed moest in hun team kleding en met hun landsvlag op het volkslied een rondje lopen in de ring.

Wij vielen wel op want wij hadden een echte Nederlandse Leeuw (onze Wesley, broertje van Remko) verkleed als leeuw als mascotte.

Daar werd er nog wat gezegd, maar geen idee wat ze zeiden, want het was in het Italiaans.

En van vertalen hadden ze in Italië nog nooit gehoord.

Ky en ik waren Cadetten,  geen broodje, maar de leeftijd aanduiding.

Toen de openingsceremonie afgelopen was, werd er een jumping voor het team neergezet.

Als eerste moest de small en medium verkennen dus hadden wij even niks te doen. Dus konden we even ontbijten.

Toen de Hollanders moesten lopen kwamen we met zijn allen hun aanmoedigen.

Nadat alle small/mediumteams gelopen hadden werd het parcours omgebouwd voor de large.

Het was een behoorlijk pittig parcours, zeker voor jongere kinderen, maar er werd eigenlijk best wel goed gelopen.

We hebben de eerste dag 2 keer een jumping moeten lopen. Een keer voor het team en de andere was individueel.

Allebei de parkoersen waren best wel heel erg moeilijk, maar ik ben er toch nog goed doorgekomen.

Voor de Cadetten was de tweede dag een rustige dag, want we moesten alleen maar één Vast parcours te lopen.

Vandaag mochten de Juniors 2 parkoersen lopen. één vast parcours en een jumping (omdat wij de jumping individueel gisteren al gelopen hadden.)

Net als de junioren bij ons gedaan hadden, hebben wij hun ook goed toegejuicht.

Toen was het inmiddels al 20.00 uur, en moest er nog even gegeten worden.

Dus hebben we voor de verandering maar weer pizza gegeten.

De laatste dag was voor iedereen een rustige dag, iedereen hoefde maar 1 rondje te lopen.

Een vast parcours voor jezelf, individueel.

Het was nog wel even heel spannend want Sander met Vavite kon nog heel hoog eindigen maar jammer genoeg maakte hij meerdere foutjes en dat koste hem zijn 2^de plek.

Sven met Jill kon ook jammer genoeg zijn plaats niet vasthouden.

Axel met Dyba maakte het ook nog heel spannend maar gooide jammer genoeg bij het een na laatste toestel het dakpannetje van de muur af.

Om 16.00 uur was de eindceremonie, weer moesten we met z`n allen een rondje door de ring lopen en later was er dan een prijsuitreiking voor alle individuele lopers, voor elk land.

Nederland heeft 2 keer op het podium gestaan, Marloes was met Feetje 1^ste

geworden op het vast parcours.

En Sanders was 2^de geworden op de jumping met Vavite.

De ceremonie was nog maar net afgelopen, en het begon toch te gieten, dat we nog maar net konden gaan schuilen onder de luifel bij Peggy en Cornee.

Ineens waren we iemand kwijt........... mijn vader Ron

was opeens foetsie verdwenen.

Na lang zoeken vonden we hem in de honden bench terug. Hier was hij voor de regen in gaan schuilen.

Voor de verandering hebben we deze avond maar weer eens.......pizza gegeten.

Nou......volgend jaar is het junior championship in Hongarije, wij kijken er nu al met z`n allen naar uit.

We gaan nu alvast hard trainen zodat we volgend jaar nog beter presteren.

Iedereen die mee is geweest: jullie waren TOPPPPPPIE!!!!

We hopen dat jullie volgend jaar weer met z`n allen komen!!!!!

En Peggy en Manon hopelijk zijn jullie dan weer onze coaches!

Als aandenken kregen we een mooi boek over honden rassen.

We kregen helaas de Italiaanse versie van het boek.

Groetjes

Ranu &&

Cap&& Cuzo