2006
21-01-2006:
NVBH
WK selectie te Heteren.
Vandaag
weer op pad, deze keer naar de manage in Heteren.
Daar
was vandaag de WK selectie Belgische Herders voor de derde graad.
Deze
WK wordt gehouden van 4/5 t/m 7/5 in Hongarije.
Er
waren diverse gegadigden die een kans maakte om naar deze WK te gaan.
Goede
handlers met steengoede en razend snelle honden. Hier viel ook Nicole onder met
Carly.
De
keurmeester van vandaag was Ton v/d Laar, die prachtige parkoersen had neergezet
voor zowel de A-klasse en de 2e en derde graad.
Het
werd voor de derde graad niet weggegeven, wat natuurlijk logisch is want je moet
wel je land gaan verdedigen in Hongarije.
Het
was erg spannend, want nogmaals.....er lopen genoeg Belgische herders van grote
klasse rond in de derde graad.
Er
werd begonnen met een VP voor de tweede en derde graad. Natuurlijk geniet je van
alle klasses die aan het lopen zijn, maar de derde graad was een onderdeel wat
wel erg spannend was.
Nicole
moest vrij laat starten, en voor haar liepen diverse combinatie prachtige tijden
en foutloos.
Bij
de eerste drie eindigde: 3e Leo Steenbakkers met Groenendaeler Hunter met
een tijd van 41.22 op de 2e plaats zijn vrouw Wilma met ook een Groendaeler
Ginny in een tijd van 38.90, en op de 1e plaats
Niet
getreurd, want hierna kwam de Jumping. Ook hier was de strijd groot. Wederom een
pracht parkoers neergezet door Ton.
Hier
gingen onze zuider buren met de eerste plaatsen aan de haal. Op de derde plaats
Carl
Nicole
werd door Peter van haar tweede plaats afgemikt, zij liep een tijd van 30.91
sec. Hierna kwamen diverse mensen naar ons toe en dachten dat Nicole zich wel
had geplaatst voor Hongarije.
Dit
was dus niet het geval, want je moet tweede zijn van de dag en niet de tweede
Nederlander op een onderdeel.
Het
laatste VP werd gelopen en natuurlijk nog spannender. Hier waren het de
Nederlanders die de Belgen hadden verslagen. De eerste drie plekken waren voor:
Derde plaats Ron Baltus met Groenendaeler Deejee met een tijd van 37.95 sec,
tweede plaats
Nicole
kreeg helaas een afloop A-schutting. Zij kwam binnen met een tijd van 34.85
sec.
De
plaatsen waren dus bekend voor de WK.
Allereerst
de geplaatsten:
Margot
Hoekstra -
En Nicole? Als 4e in de rangschikking van de dag werd ze niet uitgenodigd. Misschien een foutje teveel? Of?????
Natuurlijk
ben ik sportief genoeg en gun elke mededeelnemer deze WK. Want het is te gek om
dit eens mee te maken.
Al
met al wens ik de WK gangers heel veel plezier in Hongarije. Ook alle anderen
die hun plaatsen en Utjes hebben gehaald van harte gefeliciteerd.
Ook
de nieuwe organisatie van deze Belgen Agility grote complimenten, want het liep
verder allemaal grandioos.
Mooie
locatie, mooie prijzen en een gezellige sfeer.
En....wie
was er weer van de partij.........onze zuider buur Jan Meir met zijn Tervuerense
Herder Yalow. Hij behaalde een 1e plaats bij de tweede graad. Een man met zo
veel plezier en op zo'n leeftijd is toch een voorbeeld voor ons allen.
Voor
de uitslagen kun je gaan naar de site van Louise
Hillebrand.
17-02-2006:
Het
nieuwe seizoen.
Nog
eventjes en dan is het gedaan met de rust, het nieuwe agility seizoen begint.
De
Zeeuwsch Vlaamsche K.C. (8 en 9 april) mag beginnen met de eerste selectie
wedstrijden van de B2 en de C klasse.
Voor
een hoop onder ons de eerste wedstrijd (buiten de band
winter competitie om). Ook
hebben een hoop combinaties niet kunnen trainen i.v.m. het feit dat het terrein
te slecht was/is om te trainen. Gelukkig hebben wij het geluk dat
we bij ATA in de manage
kunnen trainen.
Voor
ons word het behoorlijk druk, Shaffy in de A-klasse, Carly in de B2 en Scylla in
de C-klasse.
Onze
caravan zal erg veel in beweging zijn met al die weekend wedstrijden.
Daar
schrijver dit verhaal met zijn knie loopt te rommelen, en begin maart een MRI
scan krijgt, hangt het er nog maar vanaf of ik de wedstrijden zelf kan lopen.
Nicole
is nu druk bezig met Shaffy te trainen, en gaat op 25 februari bij de Pijnhorst
lopen met haar.
Zelf
train ik op dit moment helemaal niet meer om mijn knie rust te gunnen.
Wanneer
bekend word wat er met mijn knie aan de hand is, en ik misschien geopereerd moet
worden, zullen wij proberen al die wedstrijden zo aan te passen dat Nicole met
alle drie kan gaan lopen. Dit zal niet meevallen, maar gelukkig zijn Carly en
Shaffy beide op de zelfde manier te handleren. Scylla loopt meestal op een
andere dag in de C-klasse.
Laten
we hopen dat het allemaal meevalt met mijn knie, zodat we ieder met onze eigen
hond kunnen lopen.
Tevens
hebben we dit jaar de W.K. van de IMCA in eigen land( Amersfoort). Dit onder
regie van Suzan Rekveld.
Kijk
op haar website http://www.para-agility.nl/index.html
.
De
verwachting is dat er een hoop Nederlandse supporters aanwezig zullen zijn.
Laten
we hopen op sportieve en gezellige wedstrijden dit jaar, met een hoop
zonneschijn.
Zo
heb ik ondertussen wel gemerkt dat mijn verhalen af en toe niet in goede aarde
vallen, maar ik schrijf wat ik op dat moment meemaak en maak van mijn hart geen
moordkuil. Zo beleef ik een wedstrijd en wat er om heen gebeurd.
Commentaar
op mijn verhalen is niet erg, maar het moet niet zo zijn dat er mensen zijn die
je compleet negeren omdat ik misschien ergens een keer iets negatiefs heb
geschreven. Al mijn verhalen teruglezend is het altijd opbouwende kritiek
geweest en is er altijd een compliment naar de organisatie/keurmeesters toe.
Ook
wil ik nog even melden dat we (agilityboek) helaas weinig tot geen reactie
hebben gehad op de nieuwe oproep voor een tweede deel inclusief DVD.
Misschien
dat er mensen zijn die kunnen aangeven waarom hier amper op gereageerd word,
maak wederom van je hart geen moordkuil en stuur mij een mailtje met
jou mening, zodat we weten of we hier mee door moeten gaan of niet.
Het
eerste boek is mede dank zij jullie een erg groot succes geworden.
Kijk
op www.agilityboek.nl
en klik op het vervolg.
Hou
ons aan het werk voor de agility geschiedenis, zodat we weer een mooi boekwerk
en een DVD met oude en nieuwe video's op de markt kunnen brengen.
Kijk
op de site van Louise
Hillebrand voor de
kalender en de uitslagen.
Allemaal
erg veel plezier en succes dit nieuwe seizoen.
27-02-2006:
DE PIJNHORST.
Vandaag ging het dus gebeuren, Nicole ging met Shaffy de A wedstrijd lopen omdat ik het dus niet kan vanwege mijn knie. Rond 07.45 uur kwamen we aan in St. Oedenrode waar de medewerkers van de Pijnhorst de deelnemers opvingen voor het plaatsen van je auto. Ik had verwacht dat ze in carnaval kostuum zouden staan, want we kwamen wel in het hart van de carnavals wereld aan.
Maar waarschijnlijk vonden ze het te koud om in een mini rokje op de parkeerplaats te staan, viel me tegen van jou Rudi(lol) ,en koud....ja dat was het.
Als keurmeester was uitgenodigd Ton v/d Laar die wederom prachtige A parkoersen had bedacht.
We begonnen met een tijd fout uit, zodat de combinaties lekker warm konden lopen. Zo ook Nicole. Het was voor Nicole wel wennen,want zo vaak had ze niet getraind met Shaf. Ik moet zeggen dat het niet slecht ging. Ze moeten nog een combinatie worden, en wat ik zo zag zal dat niet lang meer duren. Op de eerste plaats Large is geëindigd J.C. Nieboer met de Border Collie Glenn in een tijd van 32.29 sec.
Ook heb ik gekeken bij de small en de medium honden. Van een aantal combinaties heb ik erg genoten, maar het merendeel vond ik erg op eieren lopen. Niet alleen bij het spel maar op alle parkoersen. Wat is hier toch de rede van. Het lijkt wel of de meeste kleine honden bezitters niet durven te lopen, terwijl de kleintjes niet onder hoeven te doen bij de large honden.
Waar ligt dit aan? Spanning - heel erg gericht op dat Utje. Persoonlijk vind ik het erg jammer, want je kunt er zo veel uithalen bij de kleine turbo's. Kijk o.a. naar Roger van Laarschot die er echt vol voor gaat met zijn Sheltie Troy. Hij kwam toch binnen met een tijd van 32.40 sec bij het spel. Zelf geef ik al een eeuwigheid (met plezier) les aan kleine honden groepen, en tijdens deze trainingen laat ik ze er zo veel mogelijk vol voor gaan, met alle wissels die je je maar kunt bedenken. Natuurlijk is de ene hond niet de ander, maar toch. Willen de kleine honden mensen reageren.....dat kan en mag. Stuur mij een mail dan wil ik jullie reactie plaatsen op onze website, als je dat wil natuurlijk.
Bij het vast parkoers liep Nicole tegen een disk aan. Precies op het punt waar ze al bang voor was. De tunnel, na een sprong, waar Shaf niet in mocht, was voor Shaffy toch wel erg aantrekkelijk. Bij dit onderdeel is eerste geworden Bep Boon met haar Border Collie Baros met een tijd van 35.98. Van de 86 honden hebben er 7 een Utje gelopen.
Bij de small is eerste geworden Peter Rooijakkers met zijn Jack Russel Kira in een tijd van 44.86. Van de 14 combinaties hebben er twee een utje gelopen.
Bij de medium is eerste geworden Maaike Meijer met haar Sheltie Chrissy. Helaas geen utje vanwege dat ze tegen een fout aanliep. Van de 12 honden niemand met een utje.
De Jumping. Hier ging Nicole grandioos. Heel even dacht ik........zou het echt.....een Utje? Helaas liep Shaf het eerste paaltje voorbij en had dus een fout.
Op naar de Spiering Springers a.s. weekend, en wederom gewoon er vol voor gaan.
Op
de eerste plaats large: Henrie van Steenis met zijn Border Collie Tyler, kwam
binnen met een tijd van 29.45 sec.
Hier
zijn meerdere utjes gevallen, 13 in totaal.
Bij
de medium is eerste geworden: Ron Jagt met zij kruising Border Collie/Fox met
een tijd van 27.21 sec.
Het is trouwens een lust voor ogen als je Ron ziet lopen met deze kleine turbo.
Hier zijn 3 utjes gevallen.
Bij de small is eerste geworden: Corrie Blank met haar Border Terrier Amber en tevens de enige met een utje in deze groep.
Al met al weer een leuke dag. Alle complimenten naar de medewerkers en organisatie van de Pijnhorst. Ook Ton bedankt voor de leuke parkoersen. Je moet als keurmeester toch maar elke keer wat bedenken. Binnenkort zullen de aspirant keurmeesters wel op het strijd toneel verschijnen. Het is in ieder geval leuk dat er toch zoveel nieuwe keurmeesters bij komen, die ons toch maar moeten gaan beoordelen in weer en wind. Alle 7 heel veel succes de aankomende wedstrijden.
Alle Utjes behalers van harte gefeliciteerd.
Van Ton krijgen we nog de parkoersen, en het filmpje van Shaf staat bij video's.
Voor alle uitslagen kun je natuurlijk weer gaan naar de site van Louise Hillebrand.
Bedenk een ding......we doen het voor ons plezier. Gelukkig verliezen we onze baan er niet mee, en je hond kan er niks aan doen als je als baas een handlers fout maakt.
Veel plezier en succes a.s. weekend bij de Spiering Springers.
17-03-2006.
OEPS.
Ja........daar gaat ie dan zoals het mannetje hierboven.
Op 25-04-2006 moet ik geopereerd worden aan mijn rechter knie. Knieschijf/meniscus knippen o.i.d.
Aangezien ik hier al een behoorlijke tijd mee rond loop te hinkelen, was ik al gestopt met trainen. Nicole heeft Shaffy van mij over genomen. Daar ik op het laatst maar vijf minuten kon trainen met haar, was dit een verstandig besluit.
Nicole en Shaffy gaan steeds beter en ik denk dat het een goed team gaat worden. Shaffy doet dingen bij Nicole wat ik nooit had kunnen dromen (lol). Zoals o.a. het braaf blijven zitten bij de start met de trainingen terwijl er nog een andere hond aan het lopen is.
Maar goed..... dit gaat dus inhouden dat Nicole tot zeker half dit jaar met drie honden moet racen.
Daar wij hebben besloten dat Shaffy en Carly op 1 dag niet werkt zal Shaf een aantal wedstrijden gaan missen in de A-klasse.
Nicole heeft haar handen al vol aan Carly, en met twee honden op 1 dag lopen .......... er is er altijd een de sigaar.
Al met al heb ik er goed de balen van dat ik niet kan trainen en geen wedstrijden kan lopen voorlopig.
Uw hinkende reporter zal zeker verslag uitbrengen over hoe Nicole het doet met alle drie de meiden. Ook zal ik de video in de aanslag houden en deze plaatsen op onze website.
Nog een paar weken en dan barst het agility geweld weer los.
Allemaal heel veel succes en tot de wedstrijden.
Bob.
Vanochtend
vroeg(voor vertrek) nog even een 1 april grap op de website gezet. Stemmen op
Tjeard Kok.
De
nee kon niet aangeklikt worden, die vloog weg op het moment dat je het aan wilde
klikken.
Website
erg druk bezocht........s’ avonds laat en de hele zondag website er uit
gelegen. Deze grap sloeg goed aan.
01-04-2006
K.C.Scheldezoom.
Vandaag
onze eerste buitenwedstrijd bij de K.C. Scheldezoom.
De
tent weer in de bus en rijden maar weer naar Bergen op Zoom.
Het
weer........begon goed. Toen kwamen er een paar fikse buien aan, waarop ik
meteen onze regenbroeken maar ging halen.
Gelukkig
werd het zo rond een uur of 11.30 uur prachtig weer. Had ik nu maar mijn korte
broek bij me !
Shaffy
en Carly mochten het veld onveilig gaan maken, maar doordat ik met mijn knie zit
kon Nicole met beide honden gaan lopen. De bedoeling is het niet, maar doordat
Carly er niet meer uitgehaald kon worden ging Nicole het toch proberen.
Wat
we al tegen elkaar hadden gezegd......het werkt niet met twee honden op een dag
lopen. Nicole heeft haar uiterste best gedaan met beide honden, maar helaas
vielen de resultaten tegen. Met Shaffy was geen land te bezeilen. Bij het
spelletje probeerde ze weer onder Nicole uit te komen bij de start, maar daar
had Shaffy even niet van terug. Nicole haakt haar los, en Shaffy wilde weer als
een speer ervandoor gaan.
FOUT......Nicole
grijpt haar meteen vast en zet haar weer neer. Shaffy zag een aantal tunnels
staan (neergezet door keurmeester
Bij
de Jumping ging het alweer een stuk beter, helaas liep Nicole iets te snel naar
de palen en sloeg Shaffy de eerste palen over.
Ook
waren vandaag de eerste twee aspirant keurmeesters aanwezig.
Willem
Al
met al was het weer een leuke dag.
Alle
complimenten naar de keurmeesters,medewerkers en de organisatie van Scheldezoom.
Voor
iedereen die zijn felbegeerde u tje hebben gehaald van harte gefeliciteerd.
a.s.
Weekend op naar de Zeeuwsch Vlaamsche K.C. Daar zijn Scylla en Carly aan de
beurt.
Voor de kalender en de uitslagen kun je weer naar de site van Louis Hillebrand.
08/09-04-2006
Zeeuws
Vlaamse K.C te Axel.
Caravan
weer wakker geschud na een lange winter slaap, en afgelopen vrijdag ochtend met
goede moed naar Axel vertrokken.
Rond
14.00 uur aanwezig en de hele bende weer neergezet en hopend op stralend weer.
Het
weer deze middag viel mee.
Na
een gezellige avond in de kantine zijn we rond 22.30 uur ons bed gaan opzoeken.
Zaterdag
was de dag voor Scylla. C-large - medium en small, en de open klasse. De
keurders waren Theo van Litsenborg en Jozef van Eester. Beide keurmeesters komen
uit België.
Theo
keurde de C-klasse en ik moet zeggen dat het mooie parkoersen waren die hij had
neergezet.
Het
was voor
Er
werd begonnen met een spel daarna VP en als laatste de jumping.
Het
viel niet mee voor Nicole om met Scylla te lopen, omdat ze natuurlijk Carly
gewend is. Scylla is dat lijpe gedoe van mij gewend op het parkoers. Opfokken
met mijn stem en mijn body. Nicole moet bij Carly altijd rustig zijn, en dan
valt het niet mee om Scy over het parkoers te krijgen.
Maar
ik moet zeggen dat ze het niet slecht heeft gedaan. Bij het VP was het foutloos,
maar met een ruime tijdsoverschrijding. De jumping ging het beter en kwam ze
foutloos binnen de tijd binnen.
De
eerste Clear Round rozet was binnen. En..............1 punt op de ranglijst. Zo
dat pakken ze ons niet meer af !!!!!!!!!!!!
O
ja...........het weer..........MET BAKKEN KWAM HET UIT DE HEMEL !!!!!!!
Voor
diegene die in de punten/prijzen zijn gevallen, van harte gefeliciteerd. Vandaag
niet gelukt......het blijft een leuk spelletje.
De
volgende wedstrijd gaat het misschien wel goed. We hoeven er gelukkig niet van
te leven, en het blijft een hobby.
Na
heerlijk gegeten te hebben in onze voortent bij onze Zirbo grill, gingen we naar
de kantine.
Na
even lekker geklept te hebben kwam Leo Steenbakkers met zijn gitaar op de
proppen. Nou toen kwamen de stemmen los.....niet om allerlei technische details
te bespreken......maar om te zingen. Helaas bleven een hoop kampeerders in hun
camper/caravan of tent en hebben deze gezellige avond gemist.
Leo
bedankt voor deze gezellige avond.
Misschien
een idee voor de Z.V.K.C. om volgend jaar een karaoke te organiseren op
zaterdagavond.
Tegen
01.15 weer richting het bed. Morgen weer een vroege dag.
Zondag:
A
klasse, de B2 Large en de veteranen.
Ook
hier eerst het spel daarna VP en dan de jumping.
De vorst had s'nachts zijn best gedaan, maar het bleef de hele dag stralend. De tenten konden weer lekker drogen en het
zonnetje
kon de bleke koppies weer een kleur geven.
De
korte broeken bleven nog wel even waar ze waren, want de wind was toch nog wel
behoorlijk koud.
Nicole
mocht vandaag dus met Carly aan de bak in de B2.
De
keurmeesters waren Ron van Straten(A-klasse) en
Bij
het spel liepen Nicole en Carly erg goed, maar Carly denderde van de A-schutting
af en miste het raakvlak. Na een vermanend woordje
Hierna
kwam het VP.
Een
prachtig parkoers waar je geen tel je hond uit het oog moest verliezen. Lekker
pittig om te lopen.
Eindelijk
was het zo ver, camera in de aanslag en gaan met die banaan.
Want........waar
hebben we een keurmeester voor!!!!!!!!
Nou
daar dachten diverse mensen dus anders over.
Werd
Nicole gefeliciteerd voor haar prachtige rondje...........nou niet echt dus. Op
een paar sportieve mededeelnemers na dan.
Zij
kreeg meteen die "flyer"voor haar voeten gegooid. Kan een deelnemer
wat doen aan een beslissing van een keurmeester.....NEE DUS.
Deze
keurmeesters, waar ik altijd mijn petje voor af neem, moeten meteen beslissen.
Ze kunnen nou eenmaal niet wachten en de dag erop een mailtje sturen dat het
goed/fout is geweest.
Persoonlijk
vond ik deze "kwestie" zo ongelofelijk kinderachtig en onsportief, dat
ik haast zou gaan denken dat we met deze sport kapitalen kunnen verdienen.
Ik
had Nicole belooft dat ik me in zou houden met schrijven....dus dat doe ik ook.
Verder
wil ik hier niet op ingaan.
Ze
zeggen altijd de eerste klap is een daalder waard....nou dat was het zeker.
Nicole
op de Derde plaats met een tijd van 33.91 sec.
Een podiumplaats dus.
Gefeliciteerd met deze plaatsingen.
Door
al die opmerkingen richting Nicole, was zij ondertussen nog meer gebrand op een
foutloos rondje in de jumping.
Ook
dit parkoers liep Nicole weer grandioos.
Nou
grandioos gingen ze weer........ Carly liep zo onnoemelijk hard, vooral het
rechte stuk naar de tunnel. Toen Carly de tunnel indook dacht ik dat ze er in de
bocht uit zou komen, inplaats van de normale uitgang.
Bij
dit onderdeel werden ze 6e met een tijd van 27.72 sec.
1e
werd Ton van
Ook
hier weer iedereen gefeliciteerd met de resultaten.
Bij
deze klapper staat Nicole met Carly bij deze eerste wedstrijd op de 2e plaats in
het totaal klassement.
Apetrots
ben ik op Nicole en Carly.
Organisatie
en medewerkers van de Z.V.K.C. bedankt voor dit weekend.
Het
liep weer grandioos.
Al
met al was het weer een oergezellig weekend in Zeeuws Vlaanderen.
a.s.
Weekend is Shaffy aan de beurt bij DVS.
Voor
de uitslagen kun je weer naar de site
van Louis Hillebrand.
En
de foto's zijn te bekijken bij:
14
t/m16 april 2006, Paasweekend.
D.V.S.
te s'Gravenzande.
Nicole
opperde afgelopen week (na Axel) het idee om met de caravan naar D.V.S. te gaan.
Shaffy
moest dan wel op zondag lopen, maar lekker vlak bij het strand en dan kunnen we
de B1 large ook eens bekijken op zaterdag.
Piet
v/d Voort een mail gestuurd of het goed was dat we met de caravan komen,
is toch normaal dat je even een mail stuurt om te vragen of het kan !! Piet had
niet anders verwacht dat wij zouden komen. Nicole had meteen kenbaar gemaakt dat
als hij hulp nodig had op zaterdag, zei best mee wilde helpen. Ook dit vinden
wij een normaal aanbod, want je staat tenslotte gratis en voor niks te kamperen.
Vrijdagmiddag
rond 14.00 uur kwamen wij aan onder een strak blauwe hemel. Wel een straf
windje, maar liever dit dan de eeuwige regen bij D.V.S. Heerlijk op het strand
geweest met de meiden. Ze waren weer door het dolle heen, zwemmen.....zwemmen en
nog eens de zee in. Ondertussen kwamen er nog een aantal kampeerders. Onder het
genot van een drankje tegen een uur of tien naar bed gegaan.
Zaterdag:
Vandaag
dus de B1 Large onder leiding van de keurmeesters Adri v/d Bosch en Jurgen Smit.
Beide keurmeesters hadden weer hun best gedaan met de parkoersen. Daar er
diverse cursisten rondliepen vandaag, en wij een vrije dag hadden, hebben we ze
af en toe een handje geholpen.
We
hebben erg genoten van de combinaties die er rond liepen. Temperament volle
honden en natuurlijk handlers die hun uiterste best deden om de eerste punten
binnen te krijgen. De sfeer was erg gezellig ondanks de donkere lucht die het
D.V.S. terrein bedreigde. Maar tot grote opluchting, bleef het wel de hele dag
DROOG.
S’avonds
zijn we met Adri en Adrie v/d Bosch - Dick en Will Lodder en Corrie - Jos
en Monica Vink uit wezen eten in het restaurant wat naast het terrein ligt. Ook
dit was weer erg gezellig, we hadden maar bedacht dat Corrie jarig was(was dus
niet zo). We begonnen langs zal ze leven te zingen waarop een van de
personeelsleden verjaardags muziek op ging zetten. Dit tot groot plezier van ons
allen natuurlijk.
En
wat denk je............. regen ........ ja
hoor het zal niet zo zijn. Maar liever in de avond en nacht dan overdag.
Zondag:
Een
somber begin, maar toen deed de zon haar best.
Shaffy
haar dag, wat zou ze doen ?
De
keurmeesters van vandaag waren Corrie Vink en Jan Langius. A Large, medium en
small plus B1 medium en small waren aan de beurt.
Ook
hier hadden de keurmeesters weer hun best gedaan op de parkoersen. Bij de A
waren het A waardige parkoersen.
Er
werd begonnen met een spel dan de Jumping en als laatste het V.P.
Bij
het spel had Nicole weer meer controle op Shaffy, in verhouding tot de vorige
keer. Bij de jumping (wat ik dus niet gezien heb) ging het grandioos. Op punten
waar Nicole dacht dat het fout zou gaan (tunnel in het verlengde van een sprong)
reageerde Shaffy perfect op Nicole. Bij het V.P. ging ook alles goed. Helaas
niet foutloos, maar dat is nu niet belangrijk. Je moet nou eenmaal groeien naar
elkaar toe. En ik moet zeggen dat dit steeds beter gaat.
Wat
me wel erg opviel was dat er erg veel "getraind" werd tijdens het
parkoers. Dat je een raakvlak over doet als de hond wederom te hoog
afspringt.....oke......maar dan moet je weg wezen.
Al
met al weer een gezellig weekend. En D.V.S. (De Vele Stortbuien) ........ die
vielen alleen maar in de nacht.
Natuurlijk
kregen alle deelnemers een pracht van een plantje mee, en de keurmeesters werden
getrakteerd op een prachtige mand vol met groente en fruit.
Alle
medewerkers van D.V.S. bedankt voor dit weekend.
Voor
de uitslagen weer bij Louis
Hillebrand.
Foto's bij: Ron Baltus - Wim Nienhuys.
22-04-2006.
K.C.A.
Vandaag op naar Amsterdam. Deze keer maar zo'n 40 minuten
rijden dus dat viel wel weer mee.
We dachten........laten we een beetje op tijd gaan, dan
kunnen we de tent op het hoofdveld neerzetten.
Want de B2 moest op het veld bij de buren lopen en de
A-klasse op het hoofdveld. Aangezien Scylla op zondag moet lopen leek het ons
handiger om de tent op het hoofdveld neer te zetten.
Schrik niet..........om 07.20 uur kwamen wij aan bij de
KCA en wat denk je...........het hele hoofdveld zat al praktisch vol!!!!!
Hoe laat vertrekken die mensen in hemelsnaam van huis ?
Wij vernamen dat de eerste mensen al om.....06.15 uur op
het veld aankwamen.
Nou dat was dus pech.....tent neergezet op het veld bij de buren en de meiden uitlaten. Moeten wij dan ook maar om 04.00 uur van huis af gaan???? Nou ik dacht het niet.
Vandaag was Nicole dus aan de beurt met Carly bij
keurmeester Jan Langius. Jan had een prachtig VP neergezet.
Helaas gingen er een hoop combinaties de mist in, zo ook
Nicole dus. Vanaf de palen moest ze Carly naar een sprong sturen die langs
de ring stond. Carly nam de bocht een beetje ruim en vloog net iets buiten de
ring, maar kwam meteen weer het veld in naar de sprong. Helaas is dat dus de
ring verlaten en kreeg Nicole een disk. Verder liep ze goed met Carly.
Bij de Jumping....ook een pracht parkoers.......gingen ze
prachtig van start. De een na laatste hindernis(oxer) tikte Carly tegen de lat
aan en ging deze ter aarde. Wat gebeurde er nou...Nicole had zich bezeerd achter
in het veld(been vanwege de hobbels in het veld). Daardoor kon ze niet meer
aanzetten en kwam ze dus in de knel bij de oxer.
Nicole kon dus het spel niet meer lopen, en besloten wij
naar huis te gaan. Morgen (als het goed is) moet ze ook met Scylla lopen.
Op het bijveld ( A-klasse) waren Willem Alexander en Andre
Proost de keurmeesters.
Voor iedereen die hun Utjes c.q. de punten hebben
behaald......van harte proficiat.
Niet gelukt....niet getreurd. Het is en blijft een hobby,
en je hebt plezier met je hond zo'n dag.
Behalve de kosten........ik wist niet wat ik zag toen het
mailtje kwam over € 14.50 per hond ( ik doe de betalingen dus niet).
Dat is dus in Nederlandse guldens ....... 30 gulden om 1
hond in te schrijven.
Dat houd in dat je fl 10,00 per rondje kwijt bent
als je 3 rondjes loopt.
Tel daarbij de brandstof kosten op, dan word het voor heel
veel mensen niet meer te betalen.
Het word zo zoetjes aan een sport voor de mensen met een
erg ruime knip.
En het weerpraatje......BRRRRRRRRRRRRRRRRR koud dus.
Op naar de zondag:
Vandaag Scylla-dag.
Keurmeesters voor vandaag waren Corrie Vink en Ronald
Mouwen.
Ronald mocht de C-large keuren. Corrie de veteranen en de
C-medium en small.
Nou, bij Ronald begonnen ze met een V.P.............en wat
voor een V.P !!!!
Bekijk zijn parkoers als we deze binnen hebben. Het was
een waar slagveld.
Persoonlijk vond ik het een prachtig parkoers met een hoop
bochten en valkuilen. Je kon nog geen moment verslappen tijdens dit parkoers
anders ging meteen de fluit van Ronald het veld over. Nou ik kan jullie
vertellen dat die fluit overuren heeft gemaakt.
Zelf zat ik me te verbijten aan de kant van de ring. O wat
zou ik graag met Scylla dit parkoers willen lopen.
De een na de ander kreeg een disk aan zijn broek (niet
leuk voor de lopers natuurlijk) maar het werd aan de kant steeds spannender. Wie
zou de eerste zijn die foutloos rond kon komen. De eerste die het voor elkaar
kreeg was Rob Peen met zijn Border Collie Twister. Wat hield Rob zijn koppie
erbij en wat vloog hij vloeiend over het parkoers. Met een tijd van 33.nog wat
kwam hij binnen. Het applaus was volgens mij te horen op de A10. Na hem kwamen
er nog een aantal foutloos binnen waaronder ook Martienke Broer met haar
mechelse herder La Chouffe.
Nicole ging met Scylla helaas de fout in. Natuurlijk loopt
Scylla niet vol bij Nicole. Nicole is een rustige handler, wat ze natuurlijk
gewend is met Carly, en ik ben altijd luid maar duidelijk aanwezig als ik met
Scylla een parkoers loop.
Je moet het maar kunnen om als een kleppende en druk
bewegende handler over het veld te lopen.
Wat me wel opviel was dat bij een paar handlers de zenuwen
waarschijnlijk parten speelde doordat ze gingen starten voordat Ronald een fluit
signaal had gegeven. Dit resulteerde helaas in een disk.
De jumping had Ronald ook weer mooi opgezet. De
combinaties konden er behoorlijk vol voor gaan, maar ook hier zaten best
valkuilen in. Vandaar dat ook hier Ronald zijn adem moest gebruiken om de fluit
in werking te zetten.
Al met al heb ik erg genoten ondanks het verplicht aan de
kant zitten.
Voor diegene die zijn punten weer binnen
hebben....proficiat.
Geen punten gelopen............als je maar lol hebt gehad
dat is toch belangrijker dacht ik.
Ook hoor en zie je opmerkingen voorbij komen over de
keurmeester(s).
Elke keurmeester heeft zijn - haar specifieke parkoersen
en keur eigenschappen. De kreten van, nou ik had liever bij hem haar gelopen
vind ik persoonlijk nergens op slaan. Ga er dan zelf maar eens aan staan zo'n
hele dag.
De ene week heb je een "makkelijk"parkoers en de
andere week een "moeilijk"parkoers.
De keurmeester doen allemaal hun best om het ons niet
makkelijk te maken in welke klasse dan ook. Beheers je de behendigheid niet of
nauwelijks, dan zal je toch wat meer op je trainingen moeten letten, maar schuif
het nou niet altijd af naar de keurmeesters.
Ik neem al 25 jaar mijn petje af voor al die keurmeesters
die we hebben gehad en nu hebben, ik zal het in ieder geval voor geen goud doen.
Voor de uitslagen weer bij Louis
Hillebrand.
Foto's bij: Ron Baltus - Wim
Nienhuys.
Medewerkers en organisatie van de KCA......bedankt.
En Dick Lodder, die heeft er vandaag weer een jaartje bij
gekregen.
Stuur hem een mail voor zijn verjaardag: dk.lodder@hetnet.nl
O ja het weer praatje........heerlijk weer en lekker uit te houden.
06
en 07 mei 2006.
K.C.Rotterdam.
Wederom
twee dagen op pad. Deze keer op Rotterdam aan.
Allereerst
wil ik de organisatie bedanken voor hun medewerking dat wij onze bus op
het terrein neer konden zetten om de spullen eruit te halen en s'middags weer in
te laden. Dit i.v.m. mijn knie.
Ook
liep alles volgens mij weer lekker bij de K.C. Rotterdam. Alle complimenten naar
alle mensen van Rotterdam die het ons weer naar onze zin hebben gemaakt.
Ook
de weergoden werkte goed mee. Lekker warm op zaterdag, de zondag ietsjes minder
warm.
Op
zaterdag waren de C-klasse en de veteranen aan de beurt verdeeld over twee
ringen.
Nicole
mocht vandaag dus met Scylla het strijdtoneel betreden.
Er
werd begonnen met een jumping, en ik moet zeggen dat
Helaas
ging Nicole bij de jumping de mist in, omdat zij Scylla de verkeerde hindernis
overstuurde. Bij het v.p. gingen ze erg goed.
Het
was een foutloos rondje. Ze kwamen weliswaar binnen in een tijd van 46.65
seconden, maar dat is voor Scylla toch echt wat er uit te halen valt. Ondanks
deze tijd eindigde ze op de 38e plaats. Dit leverde weer 1 punt op. Ook deze
pakken ze ons niet meer af.
Wel hebben wij besloten dat Scylla volgend seizoen naar de veteranen klasse gaat. Ze word in Maart 10 jaar, en wij vinden persoonlijk dat het zo genoeg is.
Natuurlijk zou ze nog 1 seizoen mee kunnen doen in de C-klasse, maar waarom zouden we met een hond van 10 jaar nog meestrijden in de C-klasse.
We willen met Scylla nog lang meedoen aan deze sport zolang haar gezondheid het toestaat. Tegen de jonge turbo's in deze klasse kan ze toch niet meer op, en uiteindelijk worden de klappen die ze maakt op de A- schutting toch te veel.
Ook
lijkt het me weer leuk om in de veteranen klasse te lopen.
De
keurmeesters waren
Ook
hier had P.P. leuke parkoersen bedacht. Er werd begonnen met een jumping.
Het
venijn zat hem in de tunnel. Deze moest twee keer genomen worden. Op de
terugweg kwamen de honden uit de tunnel, en in hun zicht ( als ze de tunnel uit
kwamen) stond een sprong die ze dus NIET moesten nemen. De een na de ander
ging de mist in.
Te
laat roepen was toch wel het grootste probleem.
Nicole
ging met Carly grandioos van start.
Nadat
ze het eerste gedeelte had genomen, moest ze in 1 rechte lijn naar de tunnel.
Bij de sprong voor de tunnel stond aan de linker kant ook een sprong(die niet
genomen moest worden dus). Hoe Carly het voor elkaar kreeg...........ze springt
en vervolgens sprong ze meteen over de sprong die links van haar stond. Helaas
een disk dus. Verder liepen ze grandioos. Het "probleem"bij de
tunnel......daar hadden ze dus geen last van.
Hierna
het V.P.
Ook
dit parkoers was leuk om te lopen.
Nicole
was natuurlijk gebrand dat dit goed moest gaan.
Het
eerste gedeelte ging ook goed, tot ze bij de A-schutting kwam. Carly ging zo
ongelofelijk hard die A-schutting af dat P.P. nooit op tijd bij de afloop kon
zijn. Bovendien stond Nicole in zijn zicht.
Zoals
zo vaak gebeurd kreeg Nicole wederom een fout bij de afloop, terwijl Carly toch
echt met 1 achterpoot in het raakvlak stond. Dit werd ook bevestigd door
meerdere deelnemers die aan de kant stond te kijken. Helaas ging de insteek
palen niet goed.
Al
met al was Nicole dus behoorlijk pissig, omdat dit geregeld gebeurt dat ze een
onterechte fout krijgt bij de A-schutting.
Dit
gebeurt dus niet alleen bij Nicole, maar ook bij andere snelle combinaties zie
je dit geregeld voorkomen.
Dit
is dus duidelijk een keurmeesters probleem in Nederland.
Moeten
we dan de honden helemaal stil gaan leggen op de raakvlakken??????? Dit
kan toch nooit de bedoeling zijn ?
Als
een keurmeester niet op tijd in positie is om een afloop te beoordelen, is het
dan de bedoeling dat je dan maar een fout krijgt? Puur omdat de keurmeester het
onmogelijk kan beoordelen? Is dit de trend waar we in Nederland naar toe gaan?
Voor
de uitslagen kun je weer naar Louis
Hillebrand.
Foto's:
13 en 14 Mei 2005
K.C.
Culemborg.
Twee dagen naar Culemborg op en neer, gelukkig is het voor
ons maar zo'n drie kwartier rijden dus dat valt wel weer mee.
Ik had het niet willen missen, allereerst hoe de
organisatie was..................PERFECT. Alles liep verdraaid goed, en ook
hadden we twee dagen de weergoden mee ondanks de berichten dat het
vandaag(zondag) slecht zou zijn. Iedereen van de K.C.Culemborg bedankt voor dit
gezellige weekend.
En vooral...wat een aantal al schreven op de band-list.......de
prijsuitreiking . Dit werd gedaan na elk onderdeel, zodat je meteen je prijs in
ontvangst kon nemen. Op deze manier is er toch een hoop publiek bij. Misschien
een idee voor de andere verengingen om dit op te pakken.
Zaterdag:
Keurmeesters: Corrie Vink, Marina Hageraats en Jan
Langius.
Shaffy dag ....... zoals wij dat dan noemen.
Hierna het VP....om kort te zijn.....D. Ook hier vloog
onze race duck alle kanten op en had nooit gehoord van een raakvlak.
Jumping......D. De slurf is toch altijd leuker dan een tunnel. Maar we blijven lachen.....eens zal het wel gebeuren denken wij.....wanneer???????
Als je dan ziet dat ze op de training altijd vrij rustig
is, en op wedstrijden als een kanon kogel ervandoor gaat!!!!!!
Hoe los je dit nou weer op. Ik heb tegen
Vandaag mocht Marina
Al met al weer een leuke dag gehad, ondanks dat ik
ongelofelijk loop te balen dat ik alleen maar toe kan kijken. Ik hoop toch echt
dat ik zeer snel weer aan de slag kan, want dit vind ik dus tien keer niks.
Zondag:
Keurmeesters Piet Plasmans (B2), Ronald Mouwen(
C-small en medium) en onze zuider buur Sjef van Eester (C-large).
Ja .........de jumping bij P.P.........wat moet ik hier
nou over schrijven?
Ik zal kort maar krachtig zijn......op de eerste plaats en
als enige foutloos binnen de SPT, Gerard Desaunois met zijn Mechelse Herder Jess
foutloos met een tijd van 37.38 seconden. Gerard Proficiat. De daarop volgende
plaatsen zijn allemaal plaatsen met tijdfouten. Wat iedereen aan de kant al
opmerkte, maar ik dus opschrijf............EEN REGELRECHTE AANFLUITING!
( dat heb ik dan nog netjes uitgedrukt).
Een uitdaging! Nou nee niet echt, daar denken wij dus heel
anders over. Dit parkoers was gewoon het plezier van de combinaties vergallen.
Het hoeft niet weggegeven te worden, maar dit !!!!!!
Het V.P. (B2) was wel een pracht parkoers om te
lopen, hier moest je goed opletten wat je ging doen.
Ook hier gingen er behoorlijk veel combinaties de mist in.
Een ieder die zijn u'tjes en punten hebben gelopen, van
harte gefeliciteerd.
Al met al weer een geslaagd weekend.
Voor de uitslagen kun je weer terecht bij:
De foto's van de zaterdag en zondag bij:
De zondag bij:
20-05-2006
K.C.Z.IJ.
Vandaag
op naar Zaanstreek. Wederom niet zo'n verre rit.
B1
en de A-klasse mochten hun kunnen laten zien bij de keurmeesters
Nou
een vuurdoop was het.....regen ..... het bleef onophoudelijk doorgaan.
Gelukkig
...... nadat diverse tenten de lucht in
gegaan
waren......klaarde het op en begon de zon te schijnen.
Iedereen
liep weer met een vrolijk gezicht rond, en natuurlijk ook de organisatie,
keurmeesters en medewerkers (die allemaal weer grandioos hun best hebben gedaan)
liepen weer met glimmende gezichten rond.
Ja,
Shaffy mocht dus op de barricaden.
Het
leuke was dat de deelnemers wisselde van keurmeester, zodat je niet de hele dag
bij 1 keurmeester liep.
En
Shaffy?
De
keurmeesters hadden alle drie erg leuke parkoersen neergezet, vooral naar Arjen
is een compliment van toepassing omdat dit toch zijn eerste keer was.
En
Shaffy dan?
De
sfeer was ondanks het slechte weer, in de ochtend, erg gezellig.
Ja
ja vertel...en Shaffy?
Gelukkig
waren er veel mensen die extra sokken hadden meegenomen, want de dita's lopen
dan wel lekker maar deze plensregen kunnen ze toch niet echt hebben, misschien
idee om plastic boterham zakjes eromheen te binden.
Ook
werd er een verloting gehouden voor Rick en Alice Koster die door brand hun drie
honden en hun huis waren kwijtgeraakt.
Deze
actie werd erg gewaardeerd door de deelnemers en de loten waren snel verkocht
volgens mij.
Ik
hoop dat Rick en Alice met deze steun hun verlies een beetje dragelijk kunnen
maken. Dit wil je echt nooit meemaken.
Oke
Shaffy.
Die
begon dus bij het spel, en Nicole was niet ontevreden met haar. Ze was aardig
onder controle, ondanks een aantal fouten. Ze schoot zo hard de palen in, dat ze
bij het tweede paaltje haar kop stootte en dus de mist inging.
Bij
het V.P. ging het ook grandioos, op 1 raakvlak en een weigering na bij de
laatste sprong.
En
de jumping........nou daar hebben we het maar niet over. Shaffy ging weer op de
haar welbekende manier de clown uithangen.
Liep
vrouwtje er ook bij........joh........moet dat dan......ik kan het ook wel
alleen.
Nou
Nicole had het dus gehad en stopte ermee in het begin van het parcours. Als
Shaffy zo is, dan kun je al het geleerde wel vergeten.
Misschien
dat het morgen wel lukt bij de clubdag van de N.V.B.H. in Deurne.
Iedereen
gefeliciteerd met de behaalde punten en U"tjes.
Weer
niet gelukt.....eens komt de dag dat het wel lukt.
Voor
de uitslagen kun je weer naar:
De
website van onze hof fotograaf:
21-05-2006
N.V.B.H.
Zondagochtend
05.00 uur, o nee hè weer vroeg je bed uit om naar Deurne te vertrekken.
Gaaaaaap.
Na
een rit van 1 1/2 uur kwamen we aan op de schitterende locatie waar de N.V.B.H.
haar weekend organiseert.
o.a.
Exterieur - gedrags testen en natuurlijk de Agility die vandaag gehouden
werd.
Vandaag
waren Carly en Shaffy(weer) aan de beurt.
Als
keurmeester was uitgenodigd
Er
werd begonnen met een spel bij de A-klasse.
Vandaag
waren ook een aantal honden van de kennel van Jos en Jaqueline
Jos
mocht als eerste van dit nest starten. De snelheid waarmee dit hondje over het
parcours ging vond ik helemaal te gek.
Natuurlijk
ging het niet vlekkeloos zo'n eerste wedstrijd, maar zoals deze hond de
raakvlakken beheerst. Grandioos.
Bij Shaffy ging wederom alles mis wat ook mis kon gaan. Bij alle onderdelen.
Er
waren clubmensen aanwezig ( o.a. Cor, Jennie en
Dit
presteert ze dus niet op de trainingen, dus je kunt hier totaal niet op trainen.
Je
snapt dat Nicole hier behoorlijk de balen van heeft. Er is nu afgesproken dat
als Shaffy dit gedrag bij de volgende wedstrijden weer vertoont, zei meteen van
het veld afgehaald word. Wanneer je toch door zou gaan met het parcours dan ga
je haar belonen voor dit gedrag.
Vandaar
dat bij de Jumping Nicole Shaffy meteen terug haalde toen ze wederom bij de
start de mist in ging.
Mochten
jullie andere ideeën
hebben stuur ons een mail met jou
idee hoe je dit kunt oplossen.
Ook
Carly mocht de arena in. Met haar ging Nicole helemaal te gek. Prachtige gelopen
met snelle tijden ondanks de zware ondergrond waar je op moet lopen.
Bij
allebei de VP had ze helaas 1 latje. Bij de Jumping ging ze helemaal foutloos.
De
dag duurde erg lang, wij gingen helaas voor de prijs uitreiking al weg. Dat was
dus rond 18.45 uur.
Carly
is geëindigd op de 5e plaats van het totaal klassement CACAG.
Hier
is
Wilma
gefeliciteerd.
Bij
beste derde graad is Carly geëindigd op de 4e plaats.
Op
de 1e plaats is geëindigd Margreet de Hoogh met Tervuerense Herder Jacco.
Ook
Margreet gefeliciteerd.
Iedereen
gefeliciteerd met de behaalde plaatsen en U tjes.
Wat
mij trouwens erg verbaasde ( en niet alleen ik ) was dat er niet ver van de
agility ring een dekking plaats vond tussen een Groenendaeler en een Tervueren.
p.s.
Ben had ook een tafel in het parkoers staan. Daar ik even de video camera moest bedienen zat ik aan de kant. In eens hoorde ik een gepiep....ik natuurlijk aan mijn hoorapparaat zitten, even uitzetten en weer aanzetten. Nog gepiep, camera bekijken of daar het gepiep vandaan komt. Blijkt het dat Ben een elektronische tafel had neergezet. De hond erop en deze gaf 5 piepjes, daarna snel geluid en je kon weg. Prachtig toch, alleen voorheen was het zo, hond op tafel.....aftellen....hond eraf...weer erop en dan bleef de keurmeester hangen bij b.v. 3. Wanneer de hond weer op de tafel was ging de keurmeester bij drie weer terug tellen.
Bij dit systeem begon het gepiep weer bij 5.
De honden hadden totaal geen last van het gepiep op de tafel.
Word dit helemaal ingevoerd in 2007, de elektronische tafel?
Het geluidje is in ieder geval ook voor doven en slecht horende bestemd.
En
het weer gelukkig droog en lekker om een wedstrijd te lopen.
Voor
de uitslagen:
De
foto's:
27
en 28 mei 2006.
K.C.Canida.
Allereerst complimenten naar de organisatie van K.C.Canida. Alles liep lekker gesmeerd, gezellig ingedeeld met de nodige standjes en leuke prijzen in de vorm van mooie rozetten.
De
zondag was het gelukkig eindelijk droog en begon de zon haar best te doen.
Ik
begin bij Scylla, die weer uitstekend haar best heeft gedaan. Het V.P.
De
jumping was ook lekker pittig. Hier liep Nicole ook tegen een disk aan. Ze liep
richting de tunnel en gaf het commando tunnel door aan Scylla, maar helaas keek
Nicole niet meer omdat ze verwachte dat Scylla de tunnel wel in zou duiken. Nee
dus....Scylla liep er gewoon voorbij en nam uiteindelijk de verkeerde ingang.
Het valt me op dat veel handlers niet meer naar hun hond kijken bij bepaalde
situaties. Kijk even in je ooghoeken waar je hond is, zodat je eventueel nog de
tijd hebt om te reageren als het fout mocht gaan. Bij dit onderdeel is 1e
geworden Bianca van Gastel met haar Border Collie Britt. Dit ondanks haar
gegipste arm.
Voor
Scylla is dit het laatste seizoen in de C-klasse. Volgend seizoen laten wij haar
lopen in de veteranen klasse. Ze word in Maart 10 jaar. Ondertussen loopt ze nu
al zo'n jaar of
Het
V.P. ging het allemaal iets minder. Hier stonden Shaffy haar oren de verkeerde
kant uit. Wachten had ze dus weer even niet van gehoord. De katteloop afloop zag
ze dus helemaal niet, en bij de A-schutting wachtte ze weer niet. Hier was het
voor Nicole genoeg en stopte meteen met lopen. Want niet luisteren is einde
spelletje. Is dit de oplossing????? De meningen zijn hier erg verdeeld over.
Hier zijn 4 utjes gevallen en op de eerste plaats is geëindigd Monica Sontrop
met haar Border Collie Djune.
Bij
de jumping, die niet echt makkelijk was( goed je hond in de gaten houden), maar
goed te lopen was, gingen Nicole en Shaf grandioos. Ik hield mijn hart vast aan
de kant....zou het.........en verdraaid nog aan toe,
HET
1E UTJE IS GEVALLEN.
Notabene
ook nog een 2e plaats veroverd met een tijd van 29.39 seconden. Jullie snappen
dat wij apetrots waren.
Nicole
liep naar de finish en dacht steeds......het gaat goed......koppie erbij
houden......niet te vroeg juichen.
Wat
er wel gebeurde was dat Shaffy erg lang in de tunnel bleef hangen. Wat was er
gebeurd? Shaffy was na dit parkoers ook erg timide. We konden uiterlijk niets
vinden, maar ze is nog steeds erg stijf.
1e
is geworden Dick Franke met zijn Border Collie Djego.
Bij
dit onderdeel zijn 7 U tjes gevallen.
Al
met al een geslaagde zaterdag.
Zondag.
Dit
was dus Carly dag. De B2 bij Corrie Vink. Ook de A-klasse liep vandaag bij
Er
werd begonnen met een V.P. bij Corrie. Ik moet zeggen dat dit wederom een
pracht parkoers was. Nicole ging met Carly grandioos, maar doordat zij achterin
vlak bij Carly moest zijn sneuvelde helaas zo'n ellendig latje die dus niet van
plan was om te blijven liggen. Vastlijmen die rot latjes.
Hier
kwamen ze binnen met een tijd van 37.51 seconden en eindigde op de
16e plaats. Ook de jumping was een pracht parkoers. Nicole had bedacht om Carly
op dit parkoers niet helemaal te laten gaan. Hier kwamen ze binnen in een tijd
van 27.87 seconden.
Dit
was goed voor een 8e plaats. Op dit moment staan ze in de totaal rangschikking
op de 6e plaats.
Al
met al was het een geslaagd weekend voor ons. Shaffy met haar 1e U tje en Carly
weer een aantal plaatsen gestegen.
De
parkoersen van dit weekend staan bij onze link Parkoersen.
Iedereen
gefeliciteerd met de behaalde resultaten.
Bedenk
1 ding.....niet gelukt volgende keer weer een kans.
Ga
met jezelf in conclaaf als het fout gegaan is.
Het
ligt niet altijd aan je hond.
Voor
de uitslagen kun je weer naar de site van:
De
foto's van de zondag:
04-06-2006
K.C.NOP.
Vandaag
was Shaffy aan de beurt in Emmeloord.
Keurmeester
Het
was een leuke locatie waar je inderdaad alleen de A-klasse kunt organiseren
omdat het terrein anders te klein zou zijn. De K.C. had er alles aan gedaan om
het gezellig te maken. De deelnemers werden verrast met een pakket met allerlei
lekkere dingen voor de honden.
Alle
complimenten aan de organisatie en de medewerkers van de K.C.NOP.
Shaffy
bakte er helemaal niets van, zoals gewoonlijk ging ze weer haar eigen gang. Het
is om moedeloos van te worden. Morgen naar de URV, zou het dan beter gaan?
05-06-2006
URV.
Een
korte rit nar Utrecht voor ons. Wij kwamen om 07.20 uur aan en mochten meteen
doorrijden het terrein op. Dit vanwege dat ik(Bob) niet zover hoef te lopen om
al die spullen en honden naar het terrein te brengen. Erg aardig.
De
keurmeesters Ronald Mouwen en
Bij
het spel ging Shaffy wederom haar eigen gang. Bij het VP
Bij
de Jumping ging het weer fout. Ook hier ging Shaf haar eigen gang. BAH.
Wanneer
zou het muntje vallen bij haar????
a.s.
Weekend in Zeeland misschien?
Ook deze wedstrijd was weer perfect georganiseerd. Complimenten aan de organisatie en de medewerkers zijn weer op zijn plaats.
10
en 11 juni 2006:
K.C.Zeeland.
Als
een van de eerste kwamen wij aan op mijn verjaardag bij de K.C.Zeeland. In de
warmte onze bende neergezet en daarna de honden lekker laten wandelen.
Natuurlijk gingen onze meiden afkoeling zoeken in het kanaal.
Dit
werd het hele weekend gedaan. Wat een warmte hadden we.
Binnen
de kortste keren stond het veld helemaal vol met tenten - caravans en campers.
Oergezellig was het allemaal.
Aan de organisatie en de medewerkers ook weer alle complimenten. Alles liep het hele weekend gezellig en grandioos.
Zaterdag 10-06-2006:
Shaffy
mocht weer het strijdtoneel betreden. Na afgelopen week op een andere manier
getraind te hebben o.l.v.
Het
was voor Charles echt afzien deze eerste wedstrijd met die warmte, maar
persoonlijk vind ik dat hij het grandioos heeft gedaan. Leuke A parkoersen die
hij met volle overtuiging aan het keuren was.
Er
werd deze keer begonnen met een V.P. Normaal word er altijd begonnen met een
spel, maar i.v.m. de warmte eerst de vaste onderdelen.
Nicole
en Shaffy hebben het helemaal te gek gedaan op het VP. Helaas sprong Shaffy te
hoog van de A-schutting af. Maar de rest van het parkoers ging grandioos. Ze
kwamen binnen in een tijd van 35.31 seconden. Dit was goed voor een 6e plaats.
Jullie
snappen dat Nicole ongelofelijk trots was. Bij dit onderdeel zijn 3 utjes
gevallen.
De
jumping ging het even wat minder. Bij de breedte sprong gaf Nicole het niet goed
aan, en Shaffy liep er prachtig voorbij.
Bij
het "kijk eens"commando kreeg Shaf de geest en ging weer haar eigen
gang op het parkoers. Nadat Nicole haar bij zich had verliet Nicole meteen het
parkoers.
Bij
het spelletje ging het weer goed. Charles had i.v.m. de warmte een kort
parkoersje neergezet, en hier reageerde Shaffy wederom goed op Nicole.
Al
met al waren we ontzettend blij dat het deze keer goed ging. Werpt de
nieuwe opzet van de training zijn vruchten af?
In
de andere ring werd er gekeurd door P.P. Hier mochten de B1 small en medium hun
kunnen laten zien. Ook de veteranen liepen bij P.P.
s'avonds
hebben weer lekker geklaverjast bij Bernard Medendorp, samen met Kevin en Theo
Panen.
Helaas was het vandaag voor Bernard niet lekker gelopen.
Tijdens
de wedstrijd met zijn Sheltie raakte hij goed geblesseerd aan zijn been.
Hij
werd door een van de medewerkers van Zeeland naar het ziekenhuis gebracht. Daar
kreeg hij te horen dat hij voorlopig geen behendigheid meer kan doen. Dubbel
balen voor hem, omdat hij over twee weken voor het eerst de NK mee zou doen.
Bernard...veel
sterkte van ons.
Ja.....lekker
kaarten. Nadat ik even de honden had uitgelaten, en ondertussen een zak chips op
mijn stoel had neergegooid, kwam ik terug om de strijd weer aan te gaan.
Toen
ik op mijn stoel neerplofte hoorde ik toch een ongelofelijke knal bij het
neerkomen op mijn stoel.
Ondanks
mijn knie vloog ik weer van
Nou
je snapt dat het hele spul in een deuk lag. Volgens mij schrokken ze in
Wilhelminadorp wakker na die knal.
En
dippen........nou dat ging dus niet meer.
De
zondag was een rustdag voor ons. We konden lekker aan de ring gaan kijken,
lekker lezen en slapen op mijn stoel.
Vandaag
waren
Natuurlijk
hebben we naar het voetballen gekeken. Om 15.00 uur verdwijnen in de kantine en
met een ploegje naar de verrichtingen van het Nederlands elftal kijken.
Door
een van de kantine medewerkers werd een schaal met bitterballen neergezet, wat
natuurlijk door ons erg gewaardeerd werd.
Een
ongelofelijk gezellig en warm weekend gehad.
Een
ieder die zijn Utjes en punten hebben behaald, gefeliciteerd.
Voor
de uitslagen:
Voor
de foto's
Zondag
18-06-2006
K.C.Pampus
Op
zaterdag middag waren wij al aanwezig op het terrein van de K.C. Pampus.
Na
de boel neergezet te hebben gingen we meehelpen. Zelf heb ik niet erg veel
gedaan, maar Nicole was de camping beheerster en moest iedereen die met de
camper, caravan of tent kwam hun plek wijzen. Wederom was het weer een drukte
van belang. Met dit prachtige weer is het natuurlijk heerlijk om te kamperen.
Zondag.........5
ringen met deelnemers kwamen in alle vroegte aanrijden om weer een dagje plezier
te hebben met je hond(en).
Natuurlijk
ook om de felbegeerde U tjes en punten te behalen.
Vandaag
waren de A-klassers - B 2 - C en de veteranen aan de beurt. Hiervoor waren de
keurmeesters Corrie Vink -
Ik
moet wel zeggen dat ik mijn petje afneem voor Ina Mittemeyer en haar medewerkers
die er alles aan hebben gedaan om er een leuke en vlot lopende dag van te maken.
Ook de prijzen waren erg leuk. Een prachtige tekening gemaakt door Mina Irjana.
Dit aangevuld met voer en een kluif voor de hond.
Vandaag
hadden wij alleen Carly ingeschreven. Er waren al mensen die dachten dat Nicole
met drie honden zou gaan lopen. Nou dat leek ons zo en zo al niet slim, en met
deze warmte al helemaal niet.
Nicole
liep bij Corrie Vink, die erg leuke parkoersen had neergezet. Bij het V.P. was
Carly behoorlijk uitbundig en was luisteren niet haar sterkste kant. Met drie
fouten verliet Nicole het strijdtoneel. Bij de jumping ging het weer zoals het
moet. Hier eindigde ze op de vierde plaats.
Wat
wel leuk is om te vermelden is dat de nummers 2(Ron Baltus) 3 (
Ook
liep
Ook
bij het spelletje viel Nicole in de prijzen. Daar was ze 1e geworden en kon dus
de Jan van Driel bokaal gaan lopen, die gekeurd werd door P.P.
Hier
ging het niet helemaal goed, en liep ze tegen een disk aan.
Deze
bokaal is gewonnen door Theo Panen met Kenhet.
Nadat
we een heerlijk koud buffet hadden genuttigd met de medewerkers van Pampus
gingen we weer huiswaarts.
Al
met al weer een erg leuk weekend gehad.
Voor
iedereen die hun U tjes en punten hebben behaald.......van harte gefeliciteerd.
Was
het niks vandaag..........bedenk dat je een lekker dagje uit bent geweest met je
hond. De volgende keer lukt het misschien wel.
a.s.
Zaterdag hebben we de Nederlandse Kampioenschappen in Venlo met Scylla. Dit word
voor haar de 7e en laatste N.K.
Voor
Iedereen
die daar aan mee gaan doen, heel veel plezier en succes toegewenst. Laten we er
een leuke dag van maken.
Voor
de uitslagen:
Voor
de foto's
En
de parkoersen van deze dag staan weer op de link parkoersen.
24-06-2006
gehouden
bij:
K.C.Canida
Eindelijk
was het dan zo ver, de Nederlandse Kampioenschappen gehouden op het terrein van
de K.C.Canida te Venlo.
Ja
voor het eerst in de behendigheids geschiedenis werd er eens een NK
gehouden in Limburg.
Wij
waren al op vrijdag middag aanwezig op het terrein, met onze trouwe tweewieler
achter onze auto aan.
Daar
wij zo'n 2 weken geleden hadden gevraagd of het mogelijk was dat wij op het
terrein konden staan i.v.m. de agility boeken, werden wij ontvangen door onze
vriendelijke Limburgers.
Het
was wederom een lekkere warme dag (dit schrijf ik terwijl ik even naar buiten
kijk en de regen met bakken naar beneden zie komen). Gelukkig had ik een
paar pilsjes koud staan, zodat ik deze na het installeren, en even heb geholpen
op het terrein, door mijn droge keelgat kon laten glijden.
Ook
waren Cees en Zus Sterckens - Dick en Wil Lodder - Wilco en Kaileigh van
Tellingen aanwezig.
Al
met al een gezellig begin van dit afgelopen weekend.
De
grote dag begon. Warm en nog eens warm.
Als
keurmeester was uitgenodigd Frank en Gabriella Witte uit Duitsland.
Gabriella
keurde alleen de oploop van de katteloop.
Dit
moeten ze toch ook eens gaan invoeren op de gewone wedstrijden. Twee
keurmeesters op het V.P.
Toen
we even over de haag keken, zagen we tot ons grote plezier dat zeer veel mensen
gehoor hadden gegeven aan mijn oproep en in het oranje gekleed waren.
En
deze oranje gekte ging behoorlijk ver.................we hadden een echte oranje
gekleurde wip. Met dank aan Rick Molenkamp.
Afgelopen
donderdag avond met lesgeven kwamen Cor en
Zo rond 08.30 uur had ik dit pak aangetrokken en ging het veld op. WARM - WARM - WARM. Het water gutste over mijn body, maar ik vond het wel erg leuk om met dat rare pak rond te lopen. Als je er maar plezier in hebt.
Omdat
Scylla meestal de jumping erg leuk loopt, hadden we er goede hoop op dat het nu
ook wel goed zou komen. Het was een leuk parkoers om te lopen. Wat scherts onze
stomme verbazing..........het eerste stuk ging grandioos, tot Scylla ineens naar
de ring liep en mij begon te zoeken. Dit had ze nog nooit gedaan. Ja dat was dus
even balen. Maar niet getreurd...het VP kwam ook nog.
Dat
ging erg goed, tot
Maar
ja het is niet anders.
Helaas
overkwam ook Gerard met zijn mechelse herder een diskwalificatie.
Gerard
had helaas zijn hond los lopen terwijl er nog een deelnemer in de ring was.
Ja,
als keurmeester moet je toch streng zijn, en als deelnemer behoor je te weten
dat dit dus niet mag.
Streng
werd er gecontroleerd of je een startnummer omhad, menigeen werd weggestuurd als
dat niet zo was. Gelukkig mochten ze daarna toch nog starten.
Dit
zouden ze moeten invoeren op de gewone wedstrijden. Het is af en toe erg lastig
als je niet weet wie er aan het lopen is.
De
spanning bij het VP was behoorlijk hoog bij alle klasses. De hoog geplaatsten
moesten nu dus laten zien dat ze de zenuwen de baas konden blijven. Dat ging bij
een aantal niet echt goed en ze kregen dus een fout of disk aan hun broek.
Je
kon de spanning merken aan de fouten die gemaakt werden tijdens het parkoers.
Fouten die normaal gesproken niet zo snel gemaakt werden, gebeurden nu dus wel.
Van
sommige combinaties heb ik bijzonder genoten, vooral Henk Postma met zijn
Papillon die het V.P. over vloog of het niks was.
Hieronder
de winnaars van deze prachtige dag.
Small:
Henk
Postma Natasja
Medium:
Marjo
Tijssen
Large:
Dit
zijn dus de uiteindelijke winnaars van het NK 2006 na een bloedstollende
eindrace.
Allemaal
van harte gefeliciteerd, en geniet er van.
Voor
het eerst in 2 jaar een Border Collie op de eerste plaats.
De
voorgaande 2 jaar waren de Belgische Herders vertegenwoordigd op deze
felbegeerde 1e plaats.
Het is natuurlijk voor deze ene keer gegund aan de Border mensen. (snik)
Voor
het eerst is het niet zo dat de 1e op het NK automatisch meegaat naar het WK.
Voor
de plaatsing van de WK krijgen een aantal combinaties een uitnodiging, die eind
deze week in de bus zal liggen.
Natuurlijk
waren er ook reacties over deze N.K.
Omdat
wij als deelnemers al een paar jaar verwend zijn, omdat de diverse KC's van
alles organiseerde rondom het NK (voor dat speciale N.K tintje), was het dit
jaar niet zo.
De
ene K.C. heeft de middelen en de mogelijkheid om het grootschalig op te zetten
en de andere KC heeft dat niet. De gezelligheid maak je uiteindelijk zelf en met
elkaar.
Ik
wil in ieder geval de organisatie, Maria Kremers, en natuurlijk al haar
medewerkers hartelijk bedanken voor dit oergezellige weekend.
Alles
liep zoals het moest lopen. De prijsuitreiking begon rond 17.30 uur.
K.C.
Canida.........bedankt.
Na
nog een gezellig avondje gebleven te zijn met een klein ploegje gingen we zondag
ochtend weer op huis aan.
Voor
de uitslagen weer naar:
De
foto's:
De parkoersen van deze NK staan straks op onze website.
01-07-2006.
K.C.Zaanstreek.
Onze
eerste avond wedstrijd die gehouden werd bij Zaanstreek. Wij waren op tijd op
het terrein, omdat er sprake zou zijn van een omleiding op de A 10. Nou niets
van dat alles gelukkig. Vandaar dat de Belgen clan al op tijd in de schaduw
achter hun net zaten.
Want
warm was het.
Deze
avond wedstrijd werd gekeurd door
Jan
had leuke parkoersen neergezet. Shaffy vond dat dus ook. Bij de Jumping ging het
niet zoals het zou moeten en liep Nicole tegen een disk aan. Moedeloos zou je er
van worden.
Bij
het V.P. ging het wonder boven wonder wel goed. Tot ze bij de katteloop kwamen.
Shaffy
haar oploop was perfect, maar toen de afloop. Ja hoor........wederom nam ze een
lucht sprong bij de afloop.
Maar
goed, Nicole was toch positief naar aanleiding van dit V.P. Morgen op Breda aan,
en wie weet....zal het dan wel lukken om Shaffy foutloos rond te krijgen?
Natuurlijk
is na elke wedstrijd Shaffy het onderwerp van gesprek in de auto. Zelf neem ik
mijn petje af voor Nicole dat ze zoveel doorzettingsvermogen heeft met Shaf.
Ik
weet zeker dat ik niet zo veel geduld zou hebben. Maar dat schijnt een mannen
kwaal te zijn als ik dat zo hoor op de velden.
Wat
ik wel vergeet, is dat ze met Carly bijna 1 1/2 jaar heeft gedaan om uit de
A-klasse te komen. Zo kun je wel zien......zo tante zo nicht.
Al
met al vonden we het leuk om naar een avond wedstrijd te gaan. Na het V.P. zijn
we meteen naar huis gegaan, want morgen weer vroeg op voor Breda.
Een
ieder gefeliciteerd met de behaalde resultaten.
Niet
gelukt , niet getreurd. Eens komt de dag dat het jou ook lukt.
Voor
de uitslagen weer naar:
02-07-2006.
Behendigheids
Vereniging Breda:
Na
het V.P. van gisteren had Nicole weer een beetje goede hoop. Als keurmeester
mocht Marina
Het
waren prachtige parcoursen moet ik zeggen. Hier en daar een klein valkuiltje,
maar dat moet kunnen. Gelukkig zaten wij in de schaduw onder de bomen met de
meiden, want het was behoorlijk warm op het veld. Wij stonden aan de rand van
het terrein bij een klein hekje. In overleg met nog een paar deelnemers die ook
in die hoek zaten hadden wij ons net langs deze uitgang geplaatst, zodat er
niemand meer door kon. Ook wij dus niet. Gewoon even via de hoofd ingang het
terrein af. Ja dat hadden we dus gedacht. Nadat Nicole en ik even weg waren
(Djerba lag al op haar plekje) hadden ze de brutaliteit om ons net te
verplaatsen zodat het kleine hekje toch open kon. Onze spullen stonden er al, en
gelukkig alleen Djerba achter het net. De andere meiden hadden het nooit
geaccepteerd als er iemand aan het net zou zitten.
Er
werd begonnen met een Jumping. Nicole ging met Shaffy goed van start, maar
helaas ging het wederom niet goed. Deze keer was Nicole niet duidelijk naar haar
toe, zodat Shaffy ging zoeken. Nicole maakte het parcours gewoon af met Shaf en
we waren hier niet ontevreden over ondanks de disk.
Hierna
kwam het V.P. Nou dat ging niet echt goed. Na de start sprong kwam de katteloop
en daar achter de slurf.
Shaf
vloog de katteloop op en maakte de haar welbekende luchtsprong vanaf de
katteloop de slurf in. Ook bij de A-schutting sprong ze te hoog af, ondanks dat
ze even reageerde op Nicole haar commando dat ze moest wachten. Daarna ging
alles fout, en stopte Nicole met lopen.
Ook
heb ik een paar keer gekeken bij de Small en Medium honden. Heb daar weer erg
genoten om dat kleine grut te zien lopen.
Zelf
heb ik het idee dat de sportiviteit, enthousiasme en plezier hoger ligt bij de
kleine honden dan bij de large honden.
Tevens
loop ik al een tijdje met het idee om weer een kleine hond in huis te nemen. Ik
ben al een tijdje bezig om me te oriënteren.
Wat
zou het worden? Op dit moment ben ik erg gecharmeerd van het Schipperke.
Door
de warmte zijn we na het V.P. meteen op huis aan gegaan. Airco aan en
lekker op tijd weer thuis voor een koud pilsje.
Een
ieder gefeliciteerd met de behaalde resultaten dit weekend in Breda.
Niet
gelukt , niet getreurd. Eens komt de dag dat het jou ook lukt.
Voor
de uitslagen weer naar:
De
foto's:
15 en 16 Juli 2006.
K.C.West
Friesland.
Twee
dagen naar Heerhugowaard. Op de Zaterdag is Scylla aan de beurt en op Zondag
Carly.
Ja
in het begin van het jaar hadden we gepland dat we met de caravan op pad
gaan. Via de S.V.R.(Stichting Vrije Recreatie)
hadden we een camping bij de boer gevonden op nog geen 10 minuten van het
terrein af.
Daar
gingen we afgelopen vrijdag dus naar toe. Rond 13.30 uur kwamen we aan en
werden vriendelijk ontvangen. Een prachtige kleine camping met een zee van
ruimte voor je caravan. Schone douches(zonder munten), warm water voor de
afwas(ook zonder munten). We hadden het gedeelte waar wij stonden voor ons zelf.
De paar andere gasten stonden op een ander terrein.
Natuurlijk
ontbraken de boerderij dieren niet. Deze liepen op een groot stuk terrein achter
een hoog hekwerk.
Prachtig
om te zien al die kippen en andere boerderij dieren.
Van
de beheerder mochten wij met onze honden naar een weiland lopen waar ze lekker
los konden. Het eerste gedeelte was bestemd voor klompen golf, het tweede
gedeelte was dus een losloop weiland. Wat natuurlijk logisch is, is dat je op
het eerste gedeelte wel de uitwerpselen opruimt mochten ze wat doen.
Na
alles geïnstalleerd te hebben in de warmte, en de meiden hebben laten lopen,
gingen wij lekker een spelletje doen.
De
honden lagen dus verspreid om de caravan in de schaduw.
Na
verloop van tijd zien wij in onze ooghoeken iets aan de andere kant van het net
lopen. Na nog een keer kijken zien we tot onze grote schrik Shaffy staan, al
kwispelend. Maar al dat kwispelen en enthousiast voor het hek staan zagen
wij na 1 tel niet meer.
Had
die kleine boef een loei van een KIP in haar bek zitten. Een hele grote
bruine kip die nog luid kakelend uit die
belgen
bek wilde verdwijnen, maar daar dus niet de kans voor kreeg.
Wij
schrokken ons helemaal te barsten.
Je
snapt dat wij er als de kippen bij waren.
Onder
het luide commando LOS liet ze gelukkig dit arme beest los.
Nog steeds kwispelend, en de kip nog wel tokkelend.
Meteen
heb ik de kip opgepakt en deze naar het weiland gebracht, om haar bij de andere
te zetten. Ze nam nog pogingen om weg te lopen. Na een paar minuten gaf ze
helaas de geest. Ja, daar sta je dan met je grote lijf te kijken naar dat
kippenlijfje. De rest van de broeders en zusters kwamen meteen kijken wat er aan
de hand was. Tegen haar aan tikken en er maar bij blijven.
Shaffy
natuurlijk beloond voor het brengen van haar prooi, omdat ze toch naar ons is
toegekomen om haar trofee te laten zien. We hebben haar altijd geleerd dat als
ze iets in haar bek heeft, dit bij ons komt brengen. En dat heeft ze dus braaf
gedaan.
Na
dit drama zijn we meteen naar de beheerder gelopen om ons verhaal te vertellen.
Tot onze stomme verbazing reageerde hij nogal laconiek. Wat blijkt.....deze
kippen waren niet gekortwiekt, en konden dus te pas en te onpas over het hekwerk
vliegen. Tevens zei hij.....het is de natuur dat je hond dit doet.
Pfffffffffffffff
wij hadden zoiets over ons....dat word vertrekken met onze caravan. Na dit
gesprek gaf hij ons een schep mee om de kip te begraven.
Na
een korte begrafenis ceremonie hebben wij deze arme kip ten graven gelegd, onder
het toeziend oog van de andere twee poters. Misschien was het haar tijd wel.
Jullie
snappen wel dat na dit geval Shaffy niet meer los is geweest.
Maar
we hebben nog steeds een wedstrijd te lopen.
Nicole
ging op zaterdag bij Corrie Vink lopen(C-klasse) die erg leuke parkoersen had
bedacht. Ook Adri van
Er
werd begonnen met een V.P.
Nicole
en Scylla gingen voortreffelijk van start, en Scylla had behoorlijk tempo er in.
Bij de afloop katteloop (die grandioos werd gedaan) gaf Nicole iets te laat een
reactie. Hierdoor schoot Scylla meteen rechtdoor en nam de sprong die ze dus
niet had mogen nemen. Helaas een disk. Verder liepen ze grandioos ondanks alle
bochten. Bij de Jumping ging het een stuk beter. Hier waren ze geëindigd op de
23e plek foutloos en binnen de tijd.
Het
spelletje had Nicole overgeslagen. Ten eerste omdat Nicole behoorlijk veel last
heeft van haar heup, en ook omdat het steeds warmer werd. Gelukkig had Jolanda
van Beek een spray bij zich die Nicole kon gebruiken. Het spul werkte grandioos
gelukkig, want ze moest op zondag ook nog met Carly lopen. Man........ wat zal
ik blij zijn als ik zelf weer kan rennen.
Na
een verre rit van 10 minuten gingen we op de camping ons tegoed doen aan een
lekker koud pilsje. Heerlijk zirbo grillen met alles open in de voortent. En
Shaf.........die lag aan de geiten pin te dromen over kippen.
Zondag:
Deze
dag was voor Carly. Daar wij gisteren lekker op tijd waren hadden we een
prachtige plek waar we onze tent neer hadden gezet. In de schaduw met af en toe
een lekker windje.
Als
keurmeesters waren uitgenodigd Marina Hageraats(A-klasse) en Ronald Mouwen
(B2-klasse).
Beide
keurmeesters hadden leuke parkoersen bedacht. Bij de parkoersen van Marina
hoorde ik een hoop deelnemers zeggen....wat een simpel parkoers heeft ze
neergezet. Recht toe recht aan. Nou dat viel dus even vies tegen. Als je ziet
dat er maar 3 utjes zijn gehaald. Zo zie je maar dat een
"simpel"parkoers niet altijd even simpel is als je aan het lopen bent.
Ook
de B2 begon met een V.P. Bij de start ging het al niet goed. Nicole gaf het
wacht commando en liep dus weg. Na een paar stappen kwam Carly al aanvliegen.
Nicole stond dus totaal niet in positie. Nou vanaf dat moment ging alles fout.
Een disk op het V.P. Ook bij de jumping verliep het niet goed. Ook hier een disk
voor Carly. Ondanks deze twee disken blijft Nicole op de 6e plaats staan van het
totaal klassement.
Al
met al was het toch, ondanks alles, een gezellig weekend.
Alle
complimenten aan de medewerkers van K.C.West Friesland die alles uit de kast
hebben getrokken om er weer een leuk weekend van te maken.
Voor
de uitslagen weer naar:
De
foto's:
Vanavond
hebben we geen training. Terecht worden de trainingen afgelast i.v.m. de enorme
warmte die ons land overspoelt.
Erg
lekker natuurlijk die temperatuur, maar denk aan je trouwe viervoeter die het
erg slecht heeft met deze hitte.
Ook
moet je uitkijken waar je je hond(en) laat zwemmen. Het schijnt dat de blauw alg
behoorlijk de kop opsteekt.
Geniet van de eventuele vakantie en tot de eerst volgende wedstrijd maar weer.
ATA
Clubdag 22-07-2006.
Eindelijk
was het zo ver, de ATA clubdag.
Er
hadden zich zo’n 60 combinaties ingeschreven met aan het einde een BBQ.
Toen
we om 08.15 uur op het veld kwamen stond alles al klaar. Cor en Jenny hadden in
hun caravan geslapen en hadden vrijdag alles al klaar gezet. Ook waren er al een
hoop deelnemers aanwezig die snel een schaduw plekje hebben bemachtigd.
De
keurmeester van deze dag was Joop Boumans.
Cor
en Jenny hadden besloten dat, vanwege de enorme warmte, er alleen een jumping en
een V.P. gelopen zou worden.
Dat
vond iedereen wel een goed idee, want warm was het.
Joop
had een aantal pittige parkoersen neergezet, waar toch wel een hoop combinaties
de bietenbrug opgingen in de jumping.
Ook
bij het V.P ging het bij een boel niet zoals het zou moeten.
Daar
Nicole ongelofelijk veel last heeft van haar heup, en dit tijdens het lopen met
Shaffy erger werd, hadden we aan Ron Baltus gevraagd of hij met Carly wilde
lopen, zodat Nicole alleen met Shaf de parkoersen kon lopen. Ron Baltus vond het
erg leuk om te doen.
Nicole
en Shaffy gingen bij de jumping aardig, ondanks Nicole haar heup.
Ook
Ron ging redelijk met Carly, maar je kon zien dat hij erg moest wennen om met
haar te lopen.
Bij
het V.P. waren wij benieuwd wat Shaffy zou doen op de raakvlakken.
Omdat
Nicole erg druk is met het trainen van de raakvlakken, o.a. met een voertje op
het einde en het zoek commando, gingen
de raakvlakken grandioos. Nu nog op de landelijke wedstrijden.
Helaas
moest Nicole het verder laten afweten vanwege de pijn.
Ook
met Ron en Carly ging het aardig goed op het V.P.
Doordat
er behoorlijk wat bewolking aankwam , en er gedonder in de lucht was, werd de
BBQ afgelast.
We
hadden 2 jaar geleden op de clubdag al genoeg ellende gehad met noodweer tijdens
de BBQ.
Een
verdraaid wijs besluit van Cor en Jenny, maar natuurlijk wel erg jammer. Weken
is het stralend weer en uitgerekend deze dag dreigend noodweer.
Na
de prijsuitreiking gingen we allemaal weer op huis aan.
Al
met al een erg gezellige dag gehad.
Cor
en Jenny bedankt.
Met
Agilitygroet;
Nicole
en Bob
27-07-2006.
Pffffffffffffff........warmte
records worden gebroken in ons kikkerlandje. Eigenlijk hebben we niets te
klagen, want normaal gesproken gaan we in de vakantie met z'n allen naar Spanje
of andere warme landen toe.
Gelukkig
ligt op dit moment het wedstrijd seizoen even stil.
Maar.....wat
doen jullie met deze warmte met de honden? Trainingen worden afgelast (logisch),
je hond laten zwemmen is ook al geen goede optie i.v.m. allerlei ziektes.
Wij
hebben achter in de tuin een grote schelp staan waar we de meiden in kunnen
laten badderen, een plastic badje was geen goed idee. Ook gaan we s'morgens
vroeg het bos in met ze zodat ze even lekker kunnen uitrazen. Tussen de middag
kleine wandelingetjes, en s'avonds weer op het bos aan. Nu ligt het bos voor ons
op loop afstand, dus dat is wel lekker makkelijk.
Allerlei
ventilatoren in huis aan, en zonwering gesloten.
Wel
wil ik de Nederlandse combinaties die in het buitenland hebben gelopen met goede
resultaten van harte feliciteren.
Vooral
de jeugd die met de junior handling uitstekend hun best hebben gedaan.
Nog
even van de rust genieten.
Op
12 en 13 augustus begint het allemaal weer in Arnhem.
Er
zijn nog twee buitenlandse wedstrijden voor dat ons seizoen begint.
European
open in Luxemburg(29 en 30 july)
en de agility weltcup in Duitsland (5 en 6 augustus)
Daar
zullen vast wel een aantal Nederlanders naar toe gaan. Voor diegene die
gaan....veel succes.
Geniet nog van het mooie zomer weer en tot de eerstvolgende wedstrijd.
International Agility Championship voor junioren 2006.
Door
Manon Proost.
Dit
jaar werd er voor de junioren een kampioenschap georganiseerd en ook dit jaar
was Nederland van de partij. Vorig jaar was dit kampioenschap mij erg goed
bevallen, waardoor er meer junioren enthousiast zijn geworden en hun ouders zo
gek hebben weten te krijgen om naar Tsjechië te gaan. Dit jaar bestond onze
Nederlandse ploeg uit 6 lopers en 12 honden. De ploeg bestond uit Monica Vink,
Michael Peen, Jarno van den Bosch, Marloes Grendel, Sander Proost en ik. Marloes
en Sander liepen bij de kinderen mee, i.v.m. hun leeftijd.
Op
vrijdag begonnen we met de trainingen. De trainingen waren ’s ochtends van
8.45 tot 9.15 uur. Bij mij ging de training met Vavite en Uilleam redelijk goed.
Het was voor mijn honden de eerste kennismaking met tapijt en ze reageerden daar
allebei erg goed op. De paaltjes waren wel erg moeilijk zichtbaar, doordat de
paaltjes alleen maar grijs van kleur waren. Uilleam had daar geen problemen mee,
Vavite wel.
Vrijdagmiddag
begonnen de wedstrijden al. We begonnen met de teamwedstrijden. Large moest
beginnen. Ik zat met Uilleam bij Jarno met Rogan, Michael met Mistral en Marloes
met Fly in het team. We begonnen met de teamwedstrijden met het vast parcours.
Dat was bij mij met Uilleam niet het sterkste onderdeel. Marloes begon met Fly
en liep een disk. Jarno met Rogan liep daarna een snel en foutloos rondje.
Michael met Mistral had één raakvlakfout en ik met Uilleam had twee
raakvlakfouten. We hadden dus in totaal 3 fouten en 3 snelle tijden die mee
telden voor het klassement. Na dit parcours stonden we 2de, achter de
Tsjechen.
Op zaterdag begonnen we met het indivueel lopen. Met Uilleam ging dat erg slecht. Ik was met mijn timing van de commando’s elke keer te laat, waardoor Uilleam veel weggleed. Toen Uilleam de laatste 2 paaltjes bij de paaltjes oversloeg, heb ik besloten om door te lopen om het voor de hond leuk te houden. De large had als laatste de teamwedstrijd en dan moesten wij ook nog eens bijna als laatste starten.
Natuurlijk is dat wel leuk, alleen soms wil je er liever zo snel als mogelijk van af zijn. Ik hield me erg rustig, wou wel goed lopen voor het team, alleen kon ik toch niet meer als m’n best doen. Uiteindelijk moesten wij in de gang gaan staan.
In de gang moest je wachten tot je team aan de beurt was. Iedereen van het Nederlandse team was erg gespannen. Marloes moest met Fly als eerste .... helaas liep zij een disk! Jarno, Michael en ik wisten dus dat we foutloos moesten lopen om de 2de plek te behouden. Gelukkig liepen Jarno en Michael 2 foutloze en snelle rondjes.
Toen was ik aan de beurt, als laatste. Bij mij begon de spanning pas aan de start. Ik dacht als ik nou niet foutloos loop verpest ik het voor het team. Na hindernis 6, kwam ik wat meer tot rust, alleen zaten er nog een aantal moeilijke dingen in voor een A hondje. Uiteindelijk liep ook ik foutloos! Iedereen was blij! Toen de Tsjechen liepen was het doodstil.
De spanning liep bij de Nederlanders hoog op. Als de Tsjechen 2 fouten maakten, wisten wij dat we gewonnen hadden. De Tsjechen liepen met z’n 3-en. De 2de loper maakte een fout bij de palen en verloor daardoor veel tijd, de rest was foutloos.
We wisten de SPT niet, dus wij wisten nog niet hoe of wat. Uiteindelijk hoorden we dat het om de secondes ging, dus wisten wij dat we nog kans hadden. De Tsjechen waren onder tussen aan het juichen en feest vieren.
Uiteindelijk
na 15 min. kwam de uitslag. Holland 1 was 1!!! Iedereen was blij! We renden met
het hele team over het tapijt heen. Dat we eerste waren geworden, drong bij mij
pas door toen we op het podium stonden en de beker kregen. Wat was iedereen blij
zeg! En de Tsjechen ... tja die juichten gewoon te vroeg!
Ook op zondag waren er nog wedstrijden. Voor mij was dat niet echt een belangrijke dag. Ik had toch niks meer te verliezen. Liep met Uilleam weer een disk, maar ging wel met een goed gevoel het parcours uit.
Voor Michael was het spannend met Mistral.
Hij
moest namelijk z’n 2de plaats verdedigen die hij individueel stond.
Uiteindelijk gooide Mistral helaas een latje, waardoor Michael 3de
uiteindelijk werd. Wat natuurlijk ook een topprestatie is!
Ook
dit junioren kampioenschap was weer top! Helaas was dit mijn laatste jaar om mee
te mogen doen, maar volgend jaar in België zal ik er natuurlijk wel weer bij
zijn! Dan alleen niet als deelnemer, maar als supporter!
20-08-2006.
K.C.Gooi en Eemland.
Een wedstrijd naast de deur. Na 25 minuten rijden (pfffff) kwamen we aan op het nieuwe terrein van K.C. Gooi en Eemland. Ik moet zeggen dat het een grandioze locatie is waar ze nu zitten. Prachtig stuk terrein en een schitterende kantine met alles er op en er aan. De Gooi en Eemland mensen mogen trots zijn op deze nieuwe locatie. We kwamen aan met bewolking, maar dit liep in de loop van de ochtend uit in een gigantische onweer en regenstortbui.
Aangezien
de zaterdag prachtig weer was, was het toch goed balen voor de deelnemers
en medewerkers. Maar ja.....het is niet anders. Zo kon ik meteen mijn nieuwe
regenkleding en schoenen goed testen. Goedgekeurd dus.
Vandaag
liepen de A-klasse - Veteranen en de B2. Als keurmeesters waren aanwezig Corrie
Vink , Jan Langius en Diana van Bree.
Corrie keurde de B2 klasse en wederom had ze prachtige parkoersen neergezet. Niet makkelijk, maar parkoersen waar je toch je koppie bij moest houden.
Het was vandaag dus Carly dag. Het was voor Carly bijna niet doorgegaan, omdat Nicole en ik goed in de lappenmand zitten. Nicole nog steeds problemen met haar heup en ik nog steeds met die rotknie.
Gelukkig bood Cor Groen in 't Woud aan dat hij wel met Carly wilde lopen, omdat hij op de B2 dag toch niets te doen had.
Carly
is een hond die graag wil werken, en het maakt haar niets uit wie er mee loopt.
Zou haar nichtje Shaffy dit ook doen?
Afgelopen
donderdag heeft Cor met Carly getraind en dat ging grandioos. Maar nu op een
wedstrijd. Het VP was geen makkie. Carly vond het weer best dat er iemand anders
met haar de wedstrijd ging lopen, en zij ging bij het wachten weer behoorlijk
tekeer. Schuim op haar bek, en Cor die heel rustig staat te wachten met haar.
Nou Nicole en ik hebben ongelofelijk genoten hoe Cor Carly rond bracht. Alles ging goed met de raakvlakken tot Cor bij de A-schutting kwam. Aangezien de tunnel onder de A-schutting lag, moest Cor natuurlijk om die tunnel heen. Dat ging allemaal goed, maar toen op naar de volgende sprong. Daar ging het fout. De verkeerde sprong. Ondanks de disk waren wij erg tevreden. Cor vond het natuurlijk verdraaid jammer.
Toen
de Jumping. Ook dit parkoers mocht er wezen. Gemene valkuiltjes en wederom een
parkoers waar je je aandacht niet kon verslappen.
Bij het punt dat ze de palen in moesten (daar had Cor bij het verkennen zoiets over zich, als dat maar goed gaat) ging het perfect. Carly reageerde erg goed op Cor. Dan kreeg je een rondje en moesten ze op hetzelfde punt naar de tunnel. Carly haar kop stond richting de tunnel, en Cor wilde een wissel inzetten. Bij Timba hoeft Cor niet te twijfelen, maar aangezien Carly erg let op lichaamstaal ging het daar mis. Carly draait op haar hakken voor de tunnel langs en duikt naar de palen inplaats dat ze de tunnel pakt. Helaas pindakaas, een disk.
Ook het publiek reageerde teleurgesteld dat het daar fout ging.
Al met al zijn wij erg blij dat Cor de twee aankomende wedstrijden met Carly wil lopen. Wij liggen er voorlopig uit, en degene die de grootste pech heeft is Shaffy. Alle A wedstrijden voor de aankomende twee maanden, hebben wij haar teruggetrokken.
Nicole
probeert nog wel met Shaffy een beetje te trainen. Natuurlijk baalt ze enorm dat
haar dit overkomt, op de training gaat het met de raakvlakken erg goed met Shaf,
maar nu willen we het zien op wedstrijden.
Cor
nogmaals bedankt dat je met Carly wil lopen.
Gelukkig
kon ik ondanks de regen een filmpje maken van Cor en Carly. Dankzij het hoesje
die ik over mijn camera kan doen.
Ik
wil de medewerkers en organisatie van G & E een compliment geven voor de
wedstrijd. Alles liep bij ons in de ring goed.
Voor
een ieder die dit weekend zijn punten en U tjes hebben gehaald....van harte
gefeliciteerd.
Voor
de uitslagen weer naar:
27-08-2006
Marjan Tittel teamwedstrijd bij de KCA.
Op naar de KCA in Amsterdam.
Wij waren al vroeg aanwezig op het terrein, omdat we aan het aantal inschrijvingen natuurlijk al hadden bekeken.
Er hadden 36 Large teams - 6 Medium en 5 Small teams ingeschreven. Dat was dus een behoorlijk aantal deelnemers. Zodoende waren wij al om 07.00 uur aanwezig om nog een plekje te bemachtigen.
Nou wij waren dus niet de eerste. In het opvolgende uur stroomde de deelnemers binnen en werden de tenten hutje mutje neergezet. Wij moesten met onze honden kruip door sluip door manoeuvreren om ze uit te kunnen laten. Maar goed het was gezellig, ondanks de bakken regen die wederom naar beneden denderden. Af en toe het zonnetje maar erg veel van die verdraaide regen. Geef mij maar de warmste maand van het jaar.
Deze keer kwam Nicole uit voor de hondenschool de Wolfskamer.
Dat wil zeggen....Nicole dus niet, maar Cor ging weer met Carly lopen ( ook liep Cor natuurlijk met Timba voor ATA) waar wij dus wederom blij om waren.
Zo
komt Carly in ieder geval nog aan haar trekken zolang wij nog geblesseerd rond
lopen. Alles liep grandioos en een compliment is weer op zijn plaats naar de
organisatie en de medewerkers. De KCA had een druk weekend achter de rug.
Vrijdag avond een A-wedstrijd, toen de Zaterdag een veteranen dag en dan
vandaag.
Het
team van de Wolfskamer bestond uit Mattie Evertsen - Bea Tjakkes -
Helaas
hoorden wij s'morgens dat Liesbeth in het ziekenhuis lag. Liesbeth sterkte van
ons.
Zodoende
had
Het team liep helaas allemaal tegen fouten aan bij de Jumping en het VP, maar ondanks deze fouten stonden ze voor de estafette op de 6e plaats. Na de estafette was het team naar de 18e plaats verdwenen.
Natuurlijk liepen de WK teams ook mee. Vandaag hebben ze laten zien dat ze als team verdraaid goed lopen.
Het Large team werd eerste zo ook het Medium team. Het Small team werd tweede.
Laten we duimen en hopen dat dit ook gebeurd op het WK in Basel.
Het zou wel weer eens leuk zijn als er Nederlanders op het podium staan in Zwitserland.
In dit land is Hilda Schriek met haar Sheltie Blues Wereld Kampioen geworden in 1996. Het large team is toen 5e geworden en het kleine honden team 13e. Dus wie weet?
Maar
eerst hebben we dit weekend de WK IMCA http://www.para-agility.nl/index.html
die in Amersfoort word gehouden. Entree is gratis. Natuurlijk worden er erg veel
supporters verwacht, want een WK in eigen land dat is wel erg lang geleden
(1994).
Al met al was het vandaag een lange maar gezellige dag.
Even
over de A wedstrijd van afgelopen vrijdag. Als je de uitslagen ziet van de
Medium en Small honden dan springen de tranen mij in de ogen. Alleen bij de
Jumping small zijn er 3 utjes gevallen. De parcoursen die Ben had neergezet
waren toch niet echt moeilijk. Waar ligt het toch aan bij de kleine honden dat
het allemaal zo slecht loopt. Te veel gebrand op het u tje en dus maar op eieren
lopen? Ga ervoor met die ukkepukken, want ze hoeven niet onder te doen aan de
Large honden.
Voor
de uitslagen weer naar:
De
foto's:
09
en 10 september 2006.
K.C. Scheldezoom.
De
laatste B2 en C wedstrijd gehouden bij Scheldezoom in Bergen op Zoom. Carly en
Scylla dus dit weekend. Wij kampeerden op nog geen 5 minuten rijden van het
terrein af. Op een SVR
camping. Kamperen bij de
boer. We hadden wederom lekker de ruimte met onze meiden, en konden ze ook goed
uitlaten. Grandioos deze campings( kippenverhaal laat ik maar zitten), het is in
ieder geval beter dan op een parkeer plaats staan. Nadat we alles hadden
neergezet gingen we naar het wedstrijdterrein om de tent neer te zetten.
Gelukkig waren er al twee medewerkers aanwezig die ons met stomme verbazing aan
zaten te kijken........nu al de eerste deelnemers?
Zaterdag was de B2(Carly) aan de beurt.
Als keurmeesters waren uitgenodigd: Piet Plasmans(B2) en Diana van Bree(A). Piet keurde ook de A small. Ik moet zeggen dat Piet erg leuke parcoursen had neergezet voor beide klasses. Daar wij met onze gezondheid lopen te emmeren, liep Cor Groen in 't Woud weer met Carly. Bij het VP kreeg Cor Carly helemaal rond, maar met 4 fouten. Niet getreurd, want deze keer liep Cor geen Disk met Carly.
Bij de Jumping ging het helemaal te gek. Een foutloos rondje gelopen. Cor was natuurlijk erg gelukkig dat het met de jumping goed was gegaan.
Carly gaat volgend seizoen dus naar de C-klasse. Eindelijk is het dan zover.
Doordat Carly een paar jaar geleden haar schouder had gescheurd, loopt ze al een seizoen achter.
Nicole is dus erg blij dat ze volgend jaar naar de C-klasse gaat. Natuurlijk heeft ze het erg naar haar zin gehad in de B2.
Je hoort erg veel op het veld dat het in de B2 klasse altijd gezelliger is dan in de C-klasse.
Je vraagt je toch werkelijk af waarom dit verschil er moet zijn. Krijg je in de C-klasse soms plaatsing geld of zo????
Als
je hoog genoeg geëindigd bent in de C-klasse sta je dan hoger in aanzien??????
Ik persoonlijk vind dat elke handler die met zijn hond aan het werk is een pluim
verdient. Of je nou laag in de ranglijst staat of in de top. Plezier met mijn
hond, en mededeelnemers staat boven in mijn ranglijst.
Zondag
was de dag van de C-klasse.
Adri van de Bosch en Corrie Vink mochten de laatste selectie dag afsluiten. Adri keurde de grote honden en Corrie de ukkepukken. Adri had wederom mooie parcoursen neergezet. Veel tussen door en omhalen in zijn parcoursen.
Voor Scylla was het de laatste C wedstrijd, zo ook voor Daz van Joost van Belzen die het met zijn 13 jarige hond het ook voor gezien houd.
Scylla ging bij het VP behoorlijk hard. Helaas ging het in het begin fout. Extra tussendoor halen wat dus niet de bedoeling was. Een dikke Disk. Maar verder liep ze grandioos, alle raakvlakken perfect.
Ook bij de Jumping liep ze tegen een Disk aan. Het maakt verder niks meer uit, volgend seizoen zit ze in de veteranen competitie. Wij hopen dan van onze gezondheidsproblemen af te zijn, zodat ook Shaffy weer deel kan nemen aan de wedstrijden, en Carly weer gelopen word door Nicole.
Al met al was het weer een gezellig weekend. Op zondag werd Richard Koedood (die in een rolstoel zat) nog even met rolstoel en al onder de schutting gezet door Rob Peen en schrijver dit verhaal. Dit tot grote hilariteit van de mede deelnemers. Dit gebeurde uiteraard bij het spel. Wij hadden Richard een aantal honden willen laten zitten, maar hij werd bevrijd en kon het spel verder bekijken langs de ring.
Ook
deze laatste B2 - C wedstrijd liep weer grandioos. De organisatie en medewerkers
van Scheldezoom verdienen een grote pluim. Alle wedstrijden dit seizoen waar wij
geweest zijn verliepen allemaal erg goed. Natuurlijk zullen er deelnemers zijn
die commentaar hebben op de organisaties. Je kan het nooit iedereen naar hun zin
maken. Ga er zelf maar eens aan staan om een wedstrijd te organiseren. Dat valt
om de drommel niet mee.
Nogmaals
alle complimenten naar alle organiserende verenigingen.
Voor
de uitslagen weer naar:
De
foto's van de zaterdag.
23 - 24 september 2006
BASE WEEKEND.
Daar Nicole en schrijver dit verhaal vakantie hadden, gingen wij met onze trouwe sleurhut op zondag 17 september naar Almere. Camping Marina Muiderzand waar het weekend erop de BASE gehouden werd.
Een pracht van een camping waar het goed vertoeven is met je honden. Heerlijke wandelingen kun je er maken, en de honden kunnen lekker het strand op. We waanden ons af en toe in Portugal met dat mooie weer. Het enige verschil is dat we maar een 1/2 uurtje rijden van huis af waren.
Voor onze meiden was het in de ochtend en tegen het einde van de dag een ware kwelling. Het stikt er van de konijnen, die aan de overkant van het veld rustig onze richting uit zaten te kijken waar de meiden achter het net zaten te likkebaarden. Bij elke beweging van de langoren hadden de honden zoiets over zich "kom maar even lekker met mij spelen". Maar gelukkig bleven ze achter ons nieuwe net wat iets hoger was dan ons oude net.
Op vrijdag begonnen de werkzaamheden voor de BASE. Nicole en ik gingen natuurlijk meehelpen met opbouwen en het inpakken van allerlei kado's. Alles liep lekker vlot, behalve voor mijn rug die het totaal af liet weten. Dat was dus voor mij einde verhaal met het meehelpen.
Ondertussen
kwamen de kampeerders binnen druppelen. Deze werden opgevangen door Jeffrey van
Zaterdag:
De
trainen die gegeven werden door Henk Postma, Cathy MacDonald, Mike & Wendy
Fairlamb, Marcel Nijland waren druk bezocht beide dagen.
Alles verliep dankzij een perfecte organisatie, grandioos.
Elke
groep kreeg 1 1/2 uur training bij de desbetreffende instructeur. De velden
waren verdeeld over de camping, en dat gaf ook een gezellige sfeer. Stoeltje
mee, en kijken bij de volgende les. Helaas kon Nicole niet meedoen met Carly en
Shaffy vanwege haar heup. Vooral baalde we dat Shaffy niet mee kon doen bij Henk
Postma en Cathy McDonald. Ook voor Carly was het leuk geweest om bij Mike en
Wendy te trainen. De training bij Henk vond ik grandioos. Ik ga Henk nu tunnel
Henkie noemen. Schitterende training met al die tunnels, wat voor een hoop
combinaties niet meeviel.
Maar met kijken leer je ook veel. Ondanks dat wij al 26 jaar in de behendigheid zitten, steek je altijd wel weer wat op.
Met dit soort weekenden moet je altijd oppakken wat voor jouw als combinatie van toepassing is.
Na de trainingen werd er een ledenvergadering gehouden in het jeugdhonk. Daarna konden we gaan eten. Er was een heerlijk koud buffet geregeld.
Er zou genoeg te eten geweest zijn als iedereen zich hield aan een normaal bord met eten.
Als je toch zag wat een afgeladen borden met eten voorbij kwam. Het viel er nog net niet af. 4 tot 5 gevulde eieren werden meegenomen (die lagen dan te balanceren op dat overvolle bord). Dit hield dan in dat er een hoop mensen mis grepen.
Vooral
de organisatie, die netjes als laatste hun eten gingen halen, grepen behoorlijk
mis. Gelukkig lieten ze de instructeurs als eerste eten pakken. Jammer dat het
dan zo moet. Waarom niet wat minder opscheppen en dan eventueel nog een keer
lopen.
Rond 20.00 uur begon het avond programma. Het was de bedoeling om te beginnen met een vossenjacht, maar deze werd afgelast omdat de organisatie het toch niet verstandig vonden om dit in het donker te doen. Maar niet getreurd. Rick Molenkamp en ik werden naar binnen gehaald en wij waren dus de captains van een groep. Rick een groep mensen en ik dus ook.
Nou dat was dus feest.
Er waren enveloppen die de captain moest uitkiezen.
In
deze enveloppen zat een brief waar een liedje opstond. Dit moest dus gezongen
worden door de groep. gelukkig had ik in ieder geval
Zij kreeg dus, elke keer dat ik een enveloppe had gepakt, deze onder haar neus geduwd zodat we met z'n allen met volle overgave dat desbetreffende lied ten gehore konden brengen. Ook waren er kaartjes waar een tekst op stond.
Deze
teksten hadden allemaal te maken met behendigheid. Je moest dan die tekst
tekenen op het bord, en de groep moest zo snel mogelijk raden wat je had
getekend. Je snapt dat we hier ongelofelijk veel plezier aan hebben beleefd.
Dansen, zingen en lekker gek doen.
Als winnaar van deze avond is de twijfelachtig eer naar de groep van Rick gegaan.
De
groep van mij was uitermate verbaasd dat wij niet hadden gewonnen (lol). Maar
beide captains kregen ieder twee flessen wijn die meteen geopend werden.
Daar er geen echte bar was, had de organisatie een aantal flessen wijn neergezet. Een bakje erbij om het desbetreffende bedrag in te doen.
Je zou dan toch zeggen dat als je wat pakt, je het benodigde geld in dat desbetreffende bakje doet.
Nou vergeet het maar weer. Ook hier waren er weer mensen die waarschijnlijk dachten dat alles gratis was.
Maar
goed dit is weer een les voor de volgende keer. Want een volgende keer mag wat
mij betreft weer aanwezig zijn.
Zondag:
Ook
vandaag was het weer lekker druk op het camping terrein. Overal stonden de
beroemde tenten weer opgesteld, en hingen overal op het terrein poepzakjes.
Helaas, ondanks het verzoek, lagen er toch weer uitwerpselen van onze trouwe
viervoeters. Maar goed, dat probleem zullen we altijd houden.
De instructeurs waren weer op hun best, en hebben Nicole en ik genoten van alle trainingen die we hebben bekeken.
Na afloop, zo rond 16.30 uur, werd er begonnen met een wedstrijd.
Hier konden de combinaties laten zien wat ze hebben geleerd dit weekend. Als keurmeester was Mike gevraagd. Hij had een leuk parcours neergezet. Nadat Cor met Timba had gelopen ging hij wederom de baan op. Deze keer met onze Carly, waar hij gelukkig al een aantal wedstrijden mee had gelopen.
Carly had zich natuurlijk het hele weekend op lopen fokken. Nou dat was wel te zien ook.
Als een kanon kogel vloog ze over het parcours met Cor. Helaas miste ze twee raakvlakken door haar snelheid. Hierna de prijsuitreiking en het einde van een grandioos weekend.
Natuurlijk zullen er altijd mensen zijn die ergens commentaar op hebben.
Als organisatie kun je het nooit iedereen naar hun zin maken. Ga er maar eens aan staan om iets te organiseren. Misschien dat deze mensen zich dan op kunnen geven bij BAND om mee te helpen met organiseren.
Kunnen ze meemaken wat het is om zo'n schitterend weekend op poten te zetten.
WIJ
WILLEN DE ORGANISATIE VAN DIT OERGEZELLIGE EN LEERZAME WEEKEND BEDANKEN VOOR
ALLES WAT ZE HEBBEN GEDAAN.
OOK
DE INSTRUCTEURS DIE ALLES UIT DE KAST HEBBEN GETROKKEN.......BEDANKT.
EN
NATUURLIJK LISANNE DIE DE CAMPING HEEFT GEREGELD...... BEDANKT.
We
hopen dat we volgend jaar weer op deze prachtige locatie terecht kunnen voor een
vervolg BASE weekend.
HET LEZEN WAARD.
door Jim Willis 2001 (verhaal)
Toen ik pup was, amuseerde ik je met mijn gekke streken en maakte ik je aan het lachen. Je noemde mij je kind, en ondanks een aantal kapot gekauwde schoenen en wat vermoorde kussentjes werd ik je beste vriend. Als ik stout was, schudde je met je vinger naar me en vroeg je me hoe kon je?, maar dan gaf je weer toe en rolde je me op mijn rug om mijn buik te kriebelen.
Mijn zindelijkheidstraining duurde wat langer dan verwacht omdat je het vreselijk druk had, maar daar hebben we allebei hard aan gewerkt. Ik weet nog dat ik 's nachts mijn neus tegen je aanschurkte en dat ik naar je diepste geheimen en dromen luisterde, en ik kon me geen beter leven voorstellen. We maakten lange wandelingen en renden door het park, maakten ritjes in de auto, stopten om een ijsje te kopen (ik kreeg alleen het hoorntje want ijs is slecht voor honden, zei je) en ik deed lange dutjes in de zon en wachtte tot je aan het eind van de dag thuis zou komen.
Geleidelijk ging je meer tijd aan je werk en je carrière besteden, en meer tijd aan het zoeken van een menselijke partner. Ik wachtte geduldig op je, troostte je als je gekwetst of teleurgesteld was, gaf je nooit op je kop als je een verkeerde beslissing nam en sprong vrolijk in het rond als je thuis kwam. En toen werd je verliefd. Zij ,inmiddels je vrouw, is geen honden mens. Toch verwelkomde ik haar in het huishouden, probeerde haar genegenheid te geven en gehoorzaamde haar. Ik was gelukkig omdat jij gelukkig was. Toen kwamen de menselijke baby's en ik deelde in je opwinding. Ik was gefascineerd door hun roze huidje, hoe ze roken, en ik wilde ze ook bemoederen. Alleen maakten jij en zij je zorgen dat ik ze pijn zou doen, en ik werd de meeste tijd naar een andere kamer verbannen, of naar de bench. Oh, ik wilde zo graag van ze houden, maar ik werd een gevangene van de liefde.
Toen ze groeiden, werd ik hun vriend. Ze hingen aan mijn vacht en trokken zichzelf op wiebelige beentjes op, staken vingers in mijn ogen, onderzochten mijn oren en gaven mij kusjes op de neus. Ik hield van ze en van hun aanraking jouw aanrakingen waren nu zo zeldzaam en ik zou hen met mijn leven hebben verdedigd als het nodig was geweest. Ik glipte stiekem in hun bedden en luisterde naar hun zorgen en geheime dromen, en samen wachtten we op het geluid van jouw auto op de oprit.
Er was een tijd dat, als anderen je vroegen of je een hond had, je een foto van mij uit je portefeuille haalde en hen verhalen over mij vertelde. De afgelopen jaren antwoordde je slechts ja en veranderde je van onderwerp. Ik was van jouw hond verworden tot slechts een hond, en iedere euro die je aan mij besteedde werd er een teveel.
Nu heb je een carrièrekans in een andere stad, en jij en je gezin verhuizen naar een appartement waar geen honden toegestaan zijn. Je hebt de juiste beslissing genomen voor je gezin, maar er was een tijd dat ik je enige gezinslid was. Ik was blij opgewonden over de auto rit, tot we bij het dierenasiel stopten.
Het rook naar honden en katten, naar angst, naar hopeloosheid. Je vulde de paperassen in en zei ik weet zeker dat jullie een goed tehuis voor haar vinden. Zij haalden hun schouder op en keken je meewarig aan. Zij kennen de harde werkelijkheid voor een hond van middelbare leeftijd, zelfs een met papieren.
Je moest de vingertjes van je zoon van mijn halsband lostornen terwijl hij schreeuwde Nee pappa! Laat ze niet mijn hond meenemen! En ik maakte mij zorgen om hem, en over wat je hem hiermee had bijgebracht over vriend- schap en trouw, liefde en verantwoordelijkheid, en over respect voor alle leven. Je gaf me een afscheidsklopje op mijn hoofd, je vermeed mij in de ogen te kijken, en weigerde beleefd mijn halsband en riem mee te nemen. Je moest nog een deadline halen, en ik nu ook.
Na je vertrek zeiden de twee aardige dames dat je waarschijnlijk al maanden wist dat je zou verhuizen en dat je geen poging had gedaan om een goed tehuis voor me te vinden. Ze schudden het hoofd en zeiden hoe kon je?
Ze geven ons hier in het asiel zoveel aandacht als mogelijk is met hun drukke bezigheden. Ze voeren ons natuurlijk, maar al dagen heb ik geen trek meer, In het begin rende ik iedere keer als er iemand langskwam naar het hek, hopend dat jij het was. Dat je van gedachten was veranderd. Dat dit allemaal slechts een nare droom was. Of ik hoopte tenminste dat het iemand was die medelijden met me had, die me zou redden. Toen ik me realiseerde dat ik niet opkon tegen die met gekke fratsen aandacht vragende pupjes, die geen idee hadden wat hen te wachten stond, trok ik me maar terug in het verste hoekje van mijn kennel en wachtte af.
Ik hoorde haar voetstappen toen ze me kwam halen aan het eind van de dag, en ik liep met haar terug de gang door naar een aparte kamer. Een gelukzalig stille kamer. Ze plaatste me op de tafel en wreef over mijn oren en vertelde me dat ik me geen zorgen moest maken. Mijn hart bonkte in afwachting van wat er ging gebeuren, maar ook voelde ik een zekere opluchting. De gevangene van de liefde was aan het einde van haar dagen gekomen. Omdat het mijn aard is, had ik met haar te doen. De last die zij moet torsen is zwaar, dat weet ik zoals ik ook altijd jouw stemmingen aanvoelde. Voorzichtig plaatste ze een tourniquet om mijn voorpoot terwijl een traan over haar wang gleed. Ik likte haar hand op dezelfde manier als ik altijd bij jou deed om je te troosten, al die jaren geleden. Met grote vaardigheid liet ze de injectienaald in mijn ader glijden. Toen ik de steek voelde en de koele vloeistof die zich door mijn lichaam verspreidde, ging ik slaperig liggen, keek haar in de ogen en fluisterde hoe kon je?
Misschien begreep ze mijn hondentaal, want ze zei het spijt me zo. Ze hield me tegen zich aan en legde mij haastig uit dat het haar taak was ervoor te zorgen dat ik naar een betere wereld ging, waar ik niet genegeerd, mishandeld of verlaten kon worden of voor mezelf moest zorgen een plaats van licht en liefde, zo verschillend van dit aardse bestaan. Met het laatste beetje energie dat ik nog had, probeerde ik haar met een laatste kwispel te vertellen dat mijn hoe kon je? niet tegen haar gericht was. Ik dacht aan jou, lieve baas. Ik zal altijd aan je denken en altijd op je wachten.
Moge
iedereen in je leven je zoveel trouw
betonen.
Noot
van de auteur:
Als de tranen je in de ogen stonden bij het
lezen van Hoe kon je?, zoals bij mij toen ik het schreef, komt dat doordat het
een samenstelling is van de verhalen van miljoenen dieren die ieder jaar in
asiels over de hele wereld sterven. Iedereen mag het verhaal ver spreiden voor
niet commerciële doeleinden, zolang de auteur wordt vermeld.
Gebruik het om mensen voor te lichten, op websites, in nieuwsbrieven, op prik borden in asiels en dierenartspraktijken. Vertel mensen dat een huisdier in huis nemen een belangrijke beslissing is, dat dieren onze liefde en zorg verdienen, dat het vinden van een andet; goed tehuis voor je dier je eigen verantwoordelijkheid is en dat ieder asiel en iedere dierenbeschermingsorganisatie je daarover goede adviezen kan geven, en dat alle leven kostbaar is. Doe alstublieft al het mogelijke om te voorkomen dat een dier als ongewenst wordt afgemaakt.