Winner 2008

Vandaag vroeg opgestaan op naar de RAI in Amsterdam voor de Winner. Niet de eerste keer voor mij maar wel de eerste keer met Bo, en dan blijft het altijd spannend hoe zij gaat reageren. Het was niet mijn eerste ervaring met de Winner, en mijn ervaringen (voor mijn eigen hond) waren altijd positief bij de Winner. Milou was echt een hond die goed liep op het tapijt en zich perfect aanpaste aan de gladde ondergrond.

Van een vriendin die bij de junioren op de zaterdag had gelopen vernomen dat er nog altijd vele glijpartijen waren. In tegenstelling tot andere jaren zou er nu een antislip mat onder de weave liggen. Dus maar afwachten wat de dag ons zou brengen.

Bij aankomst was het eigenlijk heel erg rustig, het parkeren ging vlot, en ook het binnenkomen bij de RAI om 7.45 was opvallend stil. Andere jaren rond dezelfde tijd was het echt aansluiten in de rij tussen de massa honden en karren vol met benches etc.

Een goed plaatsje gezocht om de hond weg te zetten, want in de hoek bij de erering staat altijd heel veel tocht.

Nu eerst maar eens even naar de mat gaan kijken, en inderdaad hij is wel iets stroever maar nog altijd glad. Afwachten wat voor parcours er volgt, hopelijk een beetje rekening houdend met de beperkingen van een gladde ondergrond.

Oke verkennen, en dan slik …… uhh geen eenvoudig parcours, en dan wat een pech 8 x een raakvlak niet onze sterkste kant en ook nog eens 2 keurmeesters om de raakvlakken te keuren, en dan een antislip mat onder de weave hoe zal ze daarop gaan reageren een heel ander gevoel onder die voeten, en dan ook nog de tafel. Dan begint het geroezemoes, hoe zit dat ook al weer, wat zijn de regels wat is toegestaan en wat niet. Daar kwam al snel een eind aan Ronald Mouwen gaf een briefing over de regels bij de tafel. Er was bewust gekozen voor de tafel en de extra raakvlakken om op die manier het aantal sprongen te verminderen. Ook waren er heel bewust geen lange lijnen neergezet zodat de honden niet al te veel snelheid zouden gaan ontwikkelen.

 

 

Miranda Rommers.

 

Tja en dan gaan we beginnen, eerst de small en de medium kunnen we even afkijken. Omdat na de katteloop (toestel 3) gelijk de rem en de druk erop moet, we moeten niet de tunnel in die in het verlengde ligt maar naar de paaltjes die evenwijdig liggen aan de katteloop dus roepen etc, de eerste glijpartijen ontstaan hier zelfs bij de small/medium honden. De reactie op de antislip mat valt heel erg mee ze lijken er geen erg in te hebben. Dan blijkt het grote euvel hem in de oxer te zitten die in een hoek van 90 graden dwars op de A-schutting stond, velen schieten er voorbij en kunnen daarna te weinig vaart maken om af te zetten om de oxer goed te nemen. Verder vielen de glijpartijen bij de small/medium mij nog erg mee.

En dan is het zover de Large honden mogen starten. Ik had nog een aantal honden voor mij dus kon nog even afkijken. Er struikelden enorm veel honden over de oxer ook bij de large honden. Dan komt de eerst goed over de oxer heen, dat was te horen het publiek begint spontaan te klappen. Ik had even daarvoor nog even wat oefensprongen genomen bij het baantje dat bij de stand van Rick Molenkamp stond. Hij had (nieuwe) lichtgewicht en klein op te bergen sprongen als promotie neergezet, ook een waarin je dan een band kon monteren en daar mochten we even op inspringen. Dus kon ik even kijken hoe Bo er op ging reageren, ze paste zich goed aan geen glibber partijen, en ze was vol enthousiasme.

En dan was het onze beurt, gelukkig de eerste raakvlakken van de katteloop foutloos op naar de palen ook dat ging vlekkeloos ( te mooi om waar te zijn) en dan komen de zenuwen, de tafel ging er zo aankomen. En ook dat ging goed, de keurmeester kwam nog eens extra dichtbij kijken ze stond heel erg op het randje maar viel er niet af en stond er met alle 4 de poten op en bleef de volle 5 tellen goed staan dan de A-schutting ook allebei de raakvlakken goed nu naar de oxer en dan door ze neemt de oxer en aan het applaus hoorde ik dat de lat bleef liggen had mijzelf al te snel weggedraaid om het te kunnen zien stom, en dan de muur ook geen makkelijke hoek, opletten dat ik zelf niet tegen de wip oploop die stond erg krap voor de handler voor de bocht die je moest maken en dan weer naar de katteloop, weer die raakvlakken en zelfs die gingen goed, een foutloos rondje ongelooflijk en ook nog de eerste van de large honden op dat moment. Nu wachten op wat er verder ging gebeuren en op de uitslag wachten en ja hoor de 1e plaats met een kleine tijdsoverschrijding maar nog binnen de 5 seconden, niet helemaal foutloos dus.

Tja en dan zenuwen alom nu moet ik als laatste starten bij het tweede parcours. In het tweede parcours ook weer 8 raakvlakken nu 2 x de A-schutting en wederom de tafel in het parcours. De meeste vonden dit parcours wel iets makkelijker. Er werd over het algemeen ook beter gelopen en vaker een foutloos rondje.

En dan was het onze beurt weer bijna, ik stond stijf van de zenuwen en mijn hond vond het niet leuk meer in de hal, ze reageerde op de harde geluiden en was bang en stond te trillen en was niet rustig te krijgen. Ik had nog even het gevoel toen ik de ring in liep van zodra in de riem af doe is ze weg maar gelukkig was de drive voor het spelletje groter en ze ging mee. Al vond ik haar tijdens het lopen lang niet zo vrij moest haar erg aanmoedigen en blaffen was er niet eens bij wat meestal zeer prominent aanwezig is tijdens het lopen. Aangekomen bij de tafel nog altijd foutloos. Bo stond op de tafel en ik wilde mij positioneren voor de palen zie ik haar ineens in mijn ooghoek een beweging maken om van de tafel af te komen, oef … even niet goed opgelet maar gelukkig door mij om te draaien en naar haar te kijken bleef ze staan en dan hup naar de palen, tunnel en dan een serie sprongen,die voor wat glij problemen kunnen zorgen, hier komen we eigenlijk heel vloeiend door heen hup naar de wip en dan naar het laatste stukje met nog een klein venijn in de staart. Nu hop naar de A-schutting de laatste twee raakvlakken en tja daar ging het mis ze springt op de A netjes in het raakvlak en springt er aan de zijkant weer gelijk vanaf …. balen !!!!

 

 

Nu nog even alert blijven en doorgaan nog 2 raakvlakken en 2 sprongen. Ze had door de korte bocht te weinig vaart voor de A en het duurde erg lang voor ze deze dan ook had afgemaakt en nog 2 foutloze sprongen. Wat balen toch maar 1 fout maar heel veel tijd verloren hiermee. Hier ging onze podiumplaats. Maar ik mocht niet klagen we hadden het samen toch heel netjes gedaan en zijn op de 4e plaats geëindigd. Nu de nummer 1 feliciteren, zij had ook geweldig gelopen en had het echt verdiend.

 

 

  Bij deze wil ik Angela Roeland nogmaals van harte feliciteren met haar 1e plaats large met Sharan, Marianne Tempelaars met Flint bij de medium en Roger v.d. Laarschot met Troy bij de small.

Het is wel jammer dat de CACIAg titel niet uitgereikt is kunnen worden omdat niemand van de plaatsingen binnen small/medium en large aan de eisen hiervoor voldeed.

Verder vond ik het ook jammer dat er veel minder publiek was dan in de voorgaande jaren.

 

 

Om 14.45 was de prijsuitreiking, er waren alleen bekers voor de 1e,2e en 3e prijs bij de small/medium en large berekend over beide parcoursen dus helaas hadden we geen aandenken aan ons mooie 1e rondje. Het was verder een gezellige dag maar ik heb wel besloten dat ik niet meer ga deelnemen met Bo aan de Winner omdat zij zich in de hal totaal niet op haar gemak voelde en dus niet happy was en dat vind ik toch wel het allerbelangrijkste.

 

Miranda Rommers.