Voor het eerst als coach mee naar het WK voor Belgische herders in België.
Op maandag is bijna iedereen aangekomen in het appartementencomplex Westhoek.
Een mooi complex waar iedereen lekker zijn eigen gang kon gaan.
Dinsdag was de laatste volledig vrije dag zonder verplichtingen. Het terrein werd verkend, er werden boodschappen gedaan en ik ging op zoek naar een restaurant waar we met dit (nog ) kleine gezelschap (25 man) konden eten. Uiteindelijk is het het restaurant van het hotel geworden waar het buffet nogal te wensen overliet..
’s Middags tijdens het verkennen van het veld hadden we gezien dat schaduwplekken gering waren en we besloten diezelfde avond nog de tenten te gaan opzetten.
Kamp Holland was een feit!
Woensdag was de laatste dag dat iedereen kon uitslapen en ik had met het team om 11 uur afgesproken in Kamp Holland.
Ik had ’s ochtends ons team ingeschreven en ik was dus in het bezit van alle startnummers.
Vanuit het kamp zijn we toen met alleen met het team naar het strand gereden waar we heerlijk ontspannen in een duinpan een stokbroodje hebben gegeten die ik had meegenomen. Hier heb ik de nummers bekend gemaakt en verder afgesproken wat er die dag en de rest van de week ging gebeuren qua tijden. Om half vier zouden we weer samen komen om ons klaar te maken voor de openingsceremonie.
Wij hadden onze Royal Canin trainingspakken aan en vijf minuten voor de opening begon (iedereen stond al opgesteld) kregen wij onze Happy dog trainingspakken. We konden niet meer wisselen van pak en dus vielen we qua kleding buiten de boot tijdens de optocht.
De optocht ging door de stad en na 15 minuten kwamen we aan bij de "vismijn" dit is de visafslag/ haven van Nieuwpoort waar we een toespraak en een hartelijk welkom van de burgemeester kregen. Helaas was de organisatie na afloop ietwat chaotisch en we werden min of meer aan ons lot overgelaten.
Bij het hotel aangekomen ging ieder zijn eigen weg en werden eindelijk de Happy dog pakken gepast.
’s Avonds moest ik om 20 uur weer in de vismijn zijn voor de trekking van het landenteam.
Toen ik nummer 18 trok was mijn eerste gedachte dat ik op het vp ook wel als 18e wilde lopen.
Er waren namelijk 20 teams en de jumping als derde eindigen zou een mooie uitgangspositie zijn.
Donderdag was de dag van de training.
De eerste groep begon om 9 uur en wij waren als 12e land om 11.20 aan de beurt. We hadden om 10.30 afgesproken in Kamp Holland, maar bijna iedereen
was er al om negen uur.
De spanning kwam al wat op de gezichten en we waren benieuwd naar de tegenstand. Elke combinatie kreeg 1,5 minuut om te trainen dus wij hadden als land 13 minuten. Samen met Patrick Tunders had ik een opzetje besproken en gingen we heel efficiënt in twee groepjes trainen.
Al na twee minuten werden we opgeschrikt door het gejank van Ruby.
De hond van Jos was met haar poot tegen een paal (van de paaltjes) aan gekomen. Gelukkig werden Jos en Ruby direct opgevangen en wij trainden door met de rest van de groep.
Natuurlijk was na de training mijn focus op Jos, hij was buiten individuele loper ook onderdeel van het landenteam.
Na de veterinaire keuring was er coachmeeting gepland waar alle zaken betreft de wedstrijd gemeld werden. Ook was dit het moment om het definitieve landenteam in te schrijven. Jos had mij laten weten dat Ruby oké was en dat zijn hamstringblessure ook geen belemmering zou zijn.
En dus schreef ik Wilma, Katja, Jos en Jurgen in voor het team.
Vrijdag ging het echt beginnen en iedereen was om 7.15 paraat voor vertrek naar het veld wat op nog geen vijf minuten van het appartement lag.
De dag begon met een jumping gevolgd door een vp en eindigde met de jumping voor landenteams.
Al snel bleek dat je als coach maar weinig meekrijgt van de wedstrijd omdat de focus bij de eigen mensen ligt.
Katja was met nummer 13 als eerste Nederlander aan de beurt en werd door Anja Diels geholpen aan een foutloos rondje.
Alice sprong namelijk de breed schuin maar dit werd niet opgemerkt.
Katja ging keurig door en kwam in een tijd van 34.86 binnen. Dit bleek later de derde tijd en dus goed voor de finale. Terecht of onterecht? Ik vind terecht, soms zit het mee en soms zit het tegen, that’s all in the game...
Buiten Wilma (1 lat) was iedereen foutloos maar de tijden waren te langzaam voor een directe plaatsing.
Het tweede rondje was een vast parcours van Corry Vink.
Een uitdagend maar eerlijk rondje waar genoeg inzat.
Wilma mocht als eerste starten en kreeg helaas aanraken hond bij het insteken van de palen.
We wisten dus waar Corry scherp op zou keuren!!!
Alleen Jos en Sanne waren foutloos, maar alleen de 10e plek van Jos was goed voor een finaleplaats.
Aan het einde van de dag was de team jumping gepland.
Katja, Jos, Wilma en Jurgen waren erop gebrand om een goede prestatie neer te zetten. De opdracht was minimaal drie foutloze rondjes, maar de tijden moesten scherp zijn omdat we als 18e land al heel wat goede teams hadden zien lopen.
Katja begon met een foutloos rondje en Wilma had met een weigering ook een mooi rondje.
Jurgen helaas een dk op hetzelfde punt waar Wilma een weigering kreeg, maar Jos maakte dat met een foutloos rondje weer goed.
Er stond dus 1 fout voor Nederland.
Er waren zes teams met drie foutloze rondjes en wij stonden vlak hierna als achtste. De kansen op een podiumplek waren nog niet verkeken.
Moe maar voldaan keerden we naar het appartement terug waar ieder zijn eigen weg ging als voorbereiding op dag twee.
Zaterdag was een belangrijke dag, twee rondjes om nog zes honden te plaatsen voor de finale en natuurlijk werd de finale landenteams gelopen.
Jos liep zijn individuele jumping niet vanwege zijn hamstringblessure en hij spaarde zichzelf voor de finale teams.
Sanne Katja en Rita waren foutloos en de tijd van Sanne was goed voor een 10e plek en dus een plaatsing in de finale.
Katja, Jos en Sanne waren dus rechtstreeks geplaatst en tot dan was Margot de beste Nederlander.
Het laatste vp lag de druk dus bij Wilma, Jurgen, Harrie en Rita.
Margot mocht als eerste Nederlander starten en zette een foutloos rondje neer in een tijd van 39.90.
Afwachten dus of dit genoeg zou zijn voor een rechtstreekse plaatsing, want dat zou betekenen dat er een andere beste Nederlander door zou gaan.
Harrie, Rita en Jurgen slaagden er niet in een foutloos rondje neer te zetten. Wilma liep geweldig en was in 37.66 binnen, goed voor een zevende plek.
De tijd van Margot was goed voor een 15e plek, maar helaas was de 14e plek de laatste die rechtstreeks doorging.
Margot was dus de beste Nederlander en het doek viel voor Jurgen.
Toen klaar maken voor de finaleteams. Wederom een mooi parcours van Corry waar we met vertrouwen aan de start verschenen.
Katja startte maar liep helaas een dk. Nog niets aan de hand, maar de druk was hoog omdat iedereen wist dat we drie foutloze rondjes nodig hadden. Wilma gaf ons hoop met een foutloos rondje. Jurgen was gefocust maar helaas bij hindernis twee ging het mis en onze droom viel in duigen. Jos kon alleen nog maar de schade beperkt houden en liep met een weigering ( goed herstelde insteek palen) een voortreffelijk rondje.
Als land eindigden we uiteindelijk op een teleurstellende 15 plek.
De finale dag (zondag)
Zaterdagavond had ik de volgende startnummers getrokken, Katja 24e, Sanne 37e, Wilma 38e, Margot 29e en Jos 52e.
Katja mocht als eerste Nederlander starten en zette een foutloos rondje neer in een voorzichtige 33.06
Margot begon aan haar laatste finale met Aschra en wederom kwam ze foutloos binnen in een voor hun snelle 35.42.
Sanne vond dit rondje niet uitdagend genoeg (zo vertelde ze mij tijdens het verkennen), zij maakte deze woorden waar, maar helaas ging de muur om en eindigde ze in 33.74 met 1 fout.
Wilma had een dk omdat Joy voortijdig de tunnel pakte en Jos met Ruby vergat deze tunnel en liep ook een dk.
Katja ging met een zesde plek naar het laatste onderdeel, Margot met een 18e, Sanne met een 28e en voor Jos en Wilma zat er nog maar 1 ding op en dat was waardig afsluiten met een mooi vast parcours.
Jos moest als eerste Nederlander starten maar liep helaas een dk.
Wilma liep een geweldig rondje in 37.30 (7e plek).
Sanne liep met Daan ook een dk en Margot sloot haar WK af met 1 fout(24e).
In de jumping waren er 22 combinaties foutloos en zaten de eerste zeven binnen 1 seconde van elkaar.
Katja en Alice startten als laatste Nederlander en alle hoop was op haar gevestigd.
Op de kattenloop ging het mis toen Alice haar afloop mistte en vervolgens was Katja haar concentratie kwijt waardoor Alice de muur nam in plaats van de tunnel.
Uiteindelijk was dit de uitslag van de finale:
Margot 14e
Katja 33e
Wilma 35e
Sanne42e
Jos 58e
Tussen de finale en de sluitingsceremonie hebben we met de supporters nog het WK afgesloten in ‘ons restaurant met het ijsboerke’ Paldys.
De sluiting was in het stadion en we waren (exclusief Harrie) een met het IPO en obedience team in de gesponsorde Happy dog pakken.
Uiteindelijk ben je als coach niet tevreden over het resultaat, maar vijf van de acht honden in de finale is toch geen slechte prestatie.
Er heeft veel meer in gezeten en ik hoop dat Italië 2012 meer geluk brengt.
Met een beetje meer geluk en durf zit er echt potentieel in deze groep, maar zij moeten zich eerst weer zien te selecteren.
Voor een foto impressie kijk op: http://myspace.agility-slo.net/category/fmbb-2011/
Voor de gehele uitslagen lijst kijk op: http://2011.fmbb.net/news.php
Voor video's en verdere foto's ga naar Katja Slippens.
Peter Assendorp
Coach
